Η ταινία των τριών Οσκαρ και των επτά υποψηφιοτήτων
Ο “Αλέξης Ζορμπάς” στο βιβλίο του
Παναγιώτη Τιμογιαννάκη Οσκαρ που κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις Πεδίο
“Τα σκηνικά του Φωτόπουλου, η φωτογραφία του Ουόλτερ Λάσσαλυ κι η ερμηνεία της Λίλα Κέντροβα ως Μαντάμ Ορτάνς αποτέλεσαν τη σφραγίδα της ταινίας Αλέξης Ζορμπάς (Zorba the Greek), ως τα τρία επιτεύγματα που την χαρακτήριζαν. Από τις ταινίες που αγωνίστηκαν στην κατηγορία ήταν αυτή με τις περισσότερες υποψηφιότητες, συνολικά επτά κι η μοναδική που διέθετε παρουσία και στις μεγάλες κατηγορίες: Ταινία, Σκηνοθεσία, Διασκευασμένο Σενάριο και Α’ Ανδρικό Ρόλο…”
Τα παραπάνω αφηγείται στο πολύ ενδιαφέρον βιβλίο του με τίτλο Οσκαρ από τις εκδόσεις Πεδίο ο γνωστός δημοσιογράφος και κριτικός κινηματογράφου με την ιδιαίτερη πένα, Παναγιώτης Τιμογιαννάκης, το οποίο παρουσιάστηκε με μεγάλη επιτυχία πριν λίγες ημέρες στην Αθήνα.
Ηταν αυτό το ασυναγώνιστα πνευματώδες, σχεδόν αγιογραφικό -ο Β.Φ ήταν και αγιογράφος- κι όμως τόσο γήινο σκηνικό του Βασίλη Φωτόπουλου που έφερε το Όσκαρ Καλλιτεχνικής-Σκηνογραφικής Διεύθυνσης ασπρόμαυρης κατηγορίας για τον Αλέξη Ζορμπά το 1965, και που, όπως λέει ο Παναγιώτης Τιμογιαννάκης, θα φώτιζε και θα αποτύπωνε αυτό που ο Κακογιάννης επέλεγε για την ασπρόμαυρη όψη μέσω της σκηνογραφίας. Εξαίροντας την απαράμιλλη δουλειά του κορυφαίου σκηνογράφου, Βασίλη Φωτόπουλου, αλλά και τη σκηνοθετική μαεστρία του Μιχάλη Κακογιάννη, αναφέρει ότι οι δυο τους ήταν εκείνοι που κατάφεραν να προσδώσουν μοναδική αυθεντικότητα στην θρυλική πλέον ταινία, επιλέγοντας το τραχύ κρητικό τοπίο και δένοντάς το με την τραχύτητα των χαρακτήρων, των εθίμων και των συμπεριφορών…(…) Επέλεξε εκείνα τα τοπία, τα κακοτράχαλα και άγρια, αλλά και όμορφα μέσα στην αγριότητά τους, που θα απέδιδαν την όψη της σκηνοθεσίας Κακογιάννη πάνω στην ασπρόμαυρη επιλεγμένη αντίληψη. Η Πέτρα, τα σπίτια, όλη αυτή η βουνίσια κατάσταση, αλλά και παρακάτω η θάλασσα, ο τόπος που θα χορευτεί το συρτάκι της κάθαρσης και της ολοκλήρωσης, οι κατασκευές γύρω από το ρημαδιό λατομείο…..
