Κύκλος σεμιναρίων δραματοθεραπείας με θέμα τη Γυναίκα με την δραματοθεραπεύτρια Βάσω Παπάλη
Β’ Κύκλος: Αθηνά
Αθηνά, παρθένος, μητέρα του Λόγου και των τεχνών. Παντοδύναμη, θηλυκή και αρσενική μαζί, είναι η θεά της δημιουργίας, της μεταμόρφωσης της ύλης, αλλά και της σοφής διάκρισης, αλήθειας και δικαίου στις καταστάσεις της ζωής.
Έτσι, μαχήτρια, αλχημίστρια, και υφάντρα, μπορεί να μας εμπνεύσει στη σύγχρονη εποχή στην ύφανση μιας ζωής με μαχητικό πνεύμα, δημιουργικότητα και μεταμορφώσεις εαυτού και βιωτής.
Με αυτό το στόχο, στο συγκεκριμένο σεμινάριο, θα εξεταστούν δυσεπίλυτα προβλήματα της ζωής κάθε συμμετέχουσας και μέσα από δραματοθεραπευτικές τεχνικές αλλά και διαλογιστικές ασκήσεις θα αναζητηθούν τα αίτια και οι λύσεις τους.
Τι σχέση μπορεί να υπάρχει ανάμεσα στη σύγχρονη γυναίκα και τις θεές του Αρχαιοελληνικού Δωδεκάθεου;
H δραματοθεραπεύτρια Βάσω Παπάλη πιστεύει ότι οι μύθοι για το θηλυκό στοιχείο είναι ένα μέσον που βοηθά στην κατανόηση των αρχέτυπων, που λειτουργούν μέσα στην ψυχολογία και την προσωπικότητα. Μπορεί να είναι πολύ μακρινοί, χρονικά, αλλά εμπεριέχουν αιώνιες αξίες αφού οι μύθοι δημιουργήθηκαν για να εμπνεύσουν τότε, όπως και τώρα, υπενθυμίζοντας την ιερότητα της ύπαρξης.
Στη δραματοθεραπεία της χρησιμοποιεί μύθους, παραμύθια, λογοτεχνικά και θεατρικά έργα κ.α. προκειμένου να εξυπηρετηθεί η λειτουργία της μεταφοράς ρόλων και καταστάσεων με στόχο την επεξεργασία αντίστοιχων ρόλων και καταστάσεων της ζωής.
Η αρχή έγινε με την εξερεύνηση του μύθου της Μήδειας που αποτελεί «από χίλιες πλευρές» το Αρχέτυπο της Μητέρας. Της Μεγάλης Μητέρας όπως λατρεύτηκε για χιλιάδες χρόνια από τους προϊστορικούς λαούς σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της γης, αλλά και της μάνας όλων των ανθρώπινων πλασμάτων επί του πλανήτη. Έζησε ανά τους αιώνες και θα «ζει» πάντα, μέσα από κάθε γυναίκα, εμποδίζοντας, στερώντας, καταπιέζοντας τα παιδιά της με τους πιο λεπταίσθητους τρόπους. Θα είναι εκεί χωρίς οίκτο, όσο η ίδια η γυναίκα δεν αντιμετωπίζεται με αγάπη, σεβασμό, φροντίδα, προστασία, ελευθερία, βοήθεια και παιδεία σε αυτό το έργο της ανατροφής των επόμενων γενεών.
Έτσι γεννήθηκε η ιδέα της ενίσχυσης γυναικών ελεύθερων, συνειδητών, εμπνευσμένων, που ευρισκόμενες στο μητρικό ρόλο, θα μπορούν να προσφέρουν στα παιδιά τους ακριβώς τα αγαθά της ελεύθερης συνείδησης και του γενναιόδωρου ψυχισμού. Ακολουθώντας αυτά τα ιδεώδη οδηγήθηκε στα θηλυκά Αρχέτυπα των θεαινών της Αρχαιότητας, έτσι όπως μας παραδόθηκαν πριν την έλευση της πατριαρχίας.
Για τις σύγχρονες γυναίκες οι θεές υπάρχουν σαν ψυχολογικά πρότυπα. Κάθε γυναίκα μπορεί να νιώθει πιο κοντά σε μια ή περισσότερες θεές, ανάλογα με τα στοιχεία που αλληλεπιδρούν, όπως η οικογένεια, οι καταβολές, οι συνθήκες και η διάθεση για αλλαγή.
Κύκλοι εργασίας με αντικείμενα προσέγγισης την ʼρτεμη, την Αθηνά, την Αφροδίτη, την Ήρα, την Δήμητρα και την Περσεφόνη κ.α. προσφέρονται για παρακολούθηση αυτόνομα αλλά και σε μια συνέχεια, σκοπεύοντας σε ευρύτερο και σφαιρικότερο φάσμα απoκαλύψεων.
Το εργαστήρι απευθύνεται σε γυναίκες όλων των ηλικιών.
Επικοινωνία για κρατήσεις θέσεων και περισσότερες πληροφορίες τηλ: 6943 472 169
Κόστος συμμετοχής: B΄ Κύκλος Αθηνά 120€
————————————–
ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΠΑΠΑΛΗ – ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ
Η Β.Παπάλη κατάγεται από τη Σέριφο των Κυκλάδων και γεννήθηκε το 1963 στην Αθήνα. Φοίτησε στη Φιλοσοφική Αθηνών στο Τμήμα Γαλλικής Φιλολογίας και συνέχισε με μεταπτυχιακές σπουδές στο Παρίσι με τίτλο «Ψυχανάλυση και Λογοτεχνία» (Paris VII,1986) στην έδρα της ψυχαναλύτριας Julia Kristeva. Επιστρέφοντας στην Αθήνα και ενώ εργάζεται στην διδασκαλία της γαλλικής γλώσσας, ξεκινάει την εκπαίδευση στη Δραματοθεραπεία από το Σύλλογο Δραματοθεραπευτών Ελλάδας, και παράλληλα φοιτά στο Θεατρικό Εργαστήρι του Κ. Καζάκου (1994).
Το 1998 σκηνοθετεί την παράσταση «Τίτα Λου» που παρουσιάστηκε από το «Θέατρο των Νέων» στο χώρο του Γ. Κακλέα. Από το 1994 δραστηριοποιείται εθελοντικά στο χώρο του Ελευθεριακού Συνδέσμου Απεξάρτησης και συνεχίζει με ομάδες θεραπείας τοξικοεξαρτημένων ατόμων.
Το 2008 πήρε μέρος στην παράσταση «Σαν τίποτα να μην είχε γίνει», που δημιουργήθηκε στα πλαίσια του Ελευ.Συν.Α., και παρουσιάστηκε στο «Θέατρο της Ημέρας» στην Αθήνα και στο Δημοτικό Θέατρο Αιγίου.
Το 2009 πήρε μέρος στην παράσταση «Για ένα ζευγάρι ρόδα» με τη θεατρική ομάδα Τέτιγξ, που παρουσιάστηκε στο Φεστιβάλ Σαντορίνης.
Από το 2005 εργάζεται με τα «Τελετουργικά των θεαινών της Αρχαίας Ελλάδας», σύλληψη που πραγματοποιήθηκε και εξελίχτηκε μέσα από την πτυχιακή της εργασία στη Δραματοθεραπεία, σε ατομικές συνεδρίες αλλά και σε ομάδες γυναικών.
Έχει λάβει μέρος σε πλήθος σεμιναρίων και συνεδρίων Θεάτρου, Χορού, Δραματοθεραπείας, Θεραπείας μέσω της Τέχνης (art therapy, dance movement therapy) και Ψυχιατρικής, συνεχίζοντας μέχρι σήμερα την επιμόρφωσή της.
Έχει ασχοληθεί με την αγωγή του σώματος μέσα από το κλασικό μπαλέτο, το σύγχρονο χορό, τη yoga και τις πολεμικές τέχνες. Είναι μητέρα τριών παιδιών.
