Ο Όσκαρ Ουάιλντ, ένα «κοινωνικό φαινόμενο» – σ’ αυτό συμφωνούν τόσο οι θαυμαστές όσο και οι επικριτές του -, σίγουρα δεν είναι γνωστός για τις τραγωδίες του. Κι όμως η προσωπική του ζωή σημαδεύτηκε από το δημόσιο διασυρμό και τη φυλάκισή του με την κατηγορία της ομοφυλοφιλίας βάσει του περίφημου νόμου προς παραδειγματισμόν.

Προκλητικός ρήτορας, με πνεύμα ασυμβίβαστο και λόγο ηλεκτρισμένο, ήρθε σε ρήξη με τη μικροαστική ηθική της εποχής του και το πλήρωσε προκαλώντας σχεδόν ο ίδιος την καταδίκη του.

Στις 22 Δεκεμβρίου στην κεντρική σκηνή του Ιδρύματος Μ. Κακογιάννης μια ηθοποιός, τρεις λυρικές τραγουδίστριες, ένας πιανίστας και μία χορεύτρια θα παρουσιάσουν μια μουσική παράσταση βασισμένη στο De Profundis: από το σκοτάδι των φυλακών της βικτωριανής εποχής ο Όσκαρ Ουάιλντ γράφει την εκ βαθέων εξομολόγησή του και ανασύρει μνήμες από τη λαμπερή του ζωή στα κοσμικά σαλόνια του Λονδίνου με οικοδέσποινες τις αγαπημένες του ντίβες της όπερας.

Σε ένα περιβάλλον που αποθεώνει την υπερβολή ως μέτρο της κομψότητας και της ευφυΐας, οι τρεις τραγουδίστριες ερμηνεύουν άριες των Ροσίνι, Βέρντι, Μπιζέ, Όφενμπαχ, ενώ τα στιγμιότυπα της ζωής του Ουάιλντ ζωντανεύουν μέσα από διαφορετικές μουσικές επιλογές τραγουδιών, μεταξύ άλλων των Τσαϊκόφσκι, Ρέγκερ, Σατί, Ρίμσκι-Κόρσακοφ και Ραβέλ.

Σε μια σκηνική ατμόσφαιρα που οικοδομείται πάνω στα στοιχεία ενός γκροτέσκ μινιμαλισμού, μια χορεύτρια, στο ρόλο της αινιγματικής χειρομάντισσας, καθοδηγεί τα βήματα της μοίρας του.

Την παρουσία των ερμηνευτών συνοδεύει και ταυτόχρονα οριοθετεί ένα videoart που αποδομεί τη φυσιογνωμία του Ουάιλντ.

Αναλυτικό Μουσικό Πρόγραμμα

Π. I. Τσαϊκόφσκι, Τραγούδι της τσιγγάνας, έργο 60 αρ.7
Μ. Reger, Abendlied, έργο 14 αρ.1
C. Saint-Saëns, Vocalise
Π. Κούκος, Τραγούδι (από την όπερα-μπαλέτο Όνειρο καλοκαιρινής νύχτας)
N. Ρίμσκι-Κόρσακοφ, Το Αηδόνι και το ρόδο
M. Ravel, Γιαρούμπι (από τη συλλογή Πέντε ελληνικές λαϊκές μελωδίες)
O. Respighi, Nebbie
E. Satie, Tendrement
F. Cilea, Ecco respiro alfine Io son l’umile ancella (άρια της Adriana από την όπερα Adriana Lecouvreur)
N. Μέντνερ, Sonate  Vocalise (αποσπάσματα)
G. Rossini, Bel raggio lusinghier (άρια της Semiramide από την ομώνυμη όπερα)  G. Rossini, Regata Veneziana (από τη συλλογή Serate Musicali)
G. Verdi, Follie Sempre libera (άρια της Violetta από την όπερα La Traviata)
J. Offenbach, Air du violon (άρια του Nicklaus από την όπερα Τα Παραμύθια του Χόφμαν)
A. Mills, In the Forest (σε ποίηση Όσκαρ Ουάιλντ, πρώτη εκτέλεση)
G. Bizet, Mêlons, coupons (Τρίο των χαρτιών και άρια από την όπερα Carmen)

Την παράσταση επενδύει μουσικά το έργο του Ν. Ταίηλορ για πιάνο Κεκλεισμένων των Θυρών. Ακούγονται τα κομμάτια: Momento I, Momento II, Don’ t look now, Wait until the tram stops