Η χελιδόνα η Φενέλη κι ο Αλήτης ο σπουργίτης Το νέο βιβλίο της Ελένης Γκιργκινούδη, σε εικονογράφηση του Απόστολου Βέττα, από τις εκδόσεις Επόμενος Σταθμός

Η Φενέλη, η ηρωίδα της ιστορίας μου, γεννήθηκε λίγο διαφορετική από τα άλλα χελιδόνια, με το ένα της φτερό λίγο πιο μικρό. Αυτό όμως το φυσικό χαρακτηριστικό υπήρξε καθοριστικό τόσο για το ταξίδι της επιστροφής της στο Νότο όσο και για την ίδια της τη ζωή. Ωστόσο, αυτό που είναι διαφορετικό ή ανεπαρκές σε μια κοινωνική ομάδα ή πρόσωπο μπορεί πολλές φορές να αποδειχθεί συμπληρωματικό στην αντίπερα όχθη. Έτσι συνέβη και στην δική μου ιστορία.

Η ανεπάρκεια της Φενέλης έγινε μια ζεστή φωλιά για τον Αλήτη τον σπουργίτη μέσα στο κρύο του χειμώνα, ενώ η παρουσία του σπουργίτη υπήρξε καθοριστική για την επιβίωση της Φενέλης αλλά και την εξέλιξη της.

 

Η διαφορετικότητα ως φυσικό, πολιτισμικό ή θρησκευτικό χαρακτηριστικό δεν είναι εγγενώς απαξιωτικό, αλλά αποκτά αυτό το χαρακτηρισμό μέσα από συγκεκριμένες κοινωνικές διεργασίες. Και εάν η ανεπάρκεια, αισθητηριακή, κινητική ή νοητική, είναι αναμφισβήτητα μία κατάσταση, η αναπηρία δεν είναι ούτε φυσική ούτε αναγκαία αλλά έχει κοινωνική ταυτότητα.

 

Επειδή όμως οποιαδήποτε κατάσταση αλλάζει αν αλλάξει ο τρόπος σκέψης μας γι αυτήν, ο αποδέκτης της συγκεκριμένης ιστορίας μου δεν είναι τόσο οι ενήλικες, με τις εδραιωμένες πλέον απόψεις μας, αλλά τα παιδιά. Να διαβάσουν μιαν οπτική της διαφορετικότητας σε συμβολικό επίπεδο, να την κάνουν δική τους και να διαμορφώσουν τη δική τους προσέγγιση για τη διαφορετικότητα και ανεπάρκεια. Μιαν οπτική φυσικής κατάστασης και ενδεχομένως συμπληρωματικής ως προς τις δυνατότητες αλλά και τις αδυναμίες των ανθρώπων.