«Η
Κούκλα» αφορά μία σειρά από περφόρμανς έργα στα οποία, διαφορετικές
τέχνες όπως η ποίηση, τα εικαστικά, το performance art και η μουσική
συνυπάρχουν και άλλοτε παρεμβαίνουν η μία στην άλλη μέσω μιας ζωντανής
επιτέλεσης. Η εικόνα, ο ήχος και ο λόγος λειτουργούν ως μία ενότητα που
παρακινεί τον θεατή να συνυπάρξει στον χωροχρόνο της και στα πολυεπίπεδά
της.

^{Δάφνη Νικήτα
Η κούκλα}

Βλέπω τα λεπτά της πόδια
να κρέμονται από το ράφι
το δέρμα της είναι πράσινο
-δεν θυμάμαι αν σου είπα πως σ’ αγαπώ-
τα δάκτυλα της κόκκαλα μυτερά
μα τα χείλη της σαν αίμα
αφήνουν τη μέρα να τρέχει
σαν καπνός μέχρι να φτάσει
νύχτα πια στο πλάι μου
-μα αφού σου το είπα πως σ’ αγαπώ-
είναι όμορφη σαν παιδί που στο χέρι έχει κλωστή
με μια καρδιά στο τέλος
και καθώς φυσάει ο άνεμος αυτή φεύγει ψηλά
-προσευχή σε ουρανό-
τη βλέπω να τρέμει
σηκώνω το βλέμμα να την αγγίξω
την κρύβουν όμως τα σύννεφα που γεννάει ο νους
όταν το φιλί σπάει με δύναμη στο πάτωμα
και οι ανάσες μιας αιμάτινης νύχτας παγώνουν και καίνε
χαράζοντας τα κρυστάλλινα πρόσωπα
βλέπω τον έρωτα σου να τρέχει από τα μάτια σου
σαν προσευχή που φεύγει ψηλά
και πίσω της αφήνει λέξεις που μου χαιδεύουν τα δάκτυλα
μ’ αγκαλιάζουν σφικτά
μέχρι να πονέσω
μέχρι να πω
πως σ’ αγαπώ
ξανά και ξανά
μέχρι να γεμίσει το δωμάτιο
με κόκκαλα μυτερά
σαν λευκά σύννεφα
μέχρι να τη δω και πάλι απέναντι μου
να χαμογελάει και από
τα κόκκινα χείλη να γεννιέται
ολόκληρο και πάλι
το φιλί

Το περφόρμανς έργo της Χριστίνας Γεωργίου διερευνά τις
διασταυρώσεις μεταξύ της εικαστικής και παραστατικής τέχνης, ενώ
χρησιμοποιεί τη δράση, τη μουσική, και την ποίηση.

Η πραγμάτωση
του λόγου επιτελείται παράλληλα με μία ζωντανή κατάσταση η οποία
συγχωνεύει διάφορα επίπεδα το αισθητικό, το εννοιολογικό και το
βιωματικό και ξεδιπλώνεται μέσα από μία σωματική, οπτική και ακουστική
συνύπαρξη.

Οι υπερρεαλιστικές εικόνες και τα συναισθήματα που
ξετυλίγονται μέσα από το ποίημα της Δάφνης Νικήτα «Η Κούκλα»,
ενσωματώνονται στη ζωντανή δράση μέσα από ένα ιδιαίτερο τρόπο,
μετασχηματίζοντας έτσι τον χωροχρόνο του και επεκτείνοντας την ερμηνεία
του. Η μουσική από τον Νικόλα Μελή είναι μία σύγχρονη μουσική σύνθεση με
αυτοσχεδιαστικά στοιχεία.

—–

Τη Δευτέρα, 13 Μαΐου 2013 στις 21:00 το Σπίτι της Κύπρου
διοργανώνει στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης, μια Συναυλία Μουσικής
Δωματίου, αφιερωμένη στον συνθέτη Ανδρέα Αργυρού με έργα του από το 1988
έως σήμερα.

Τα έργα ερμηνεύουν:

ΚΟΥΑΡΤΕΤΟ ΕΓΧΟΡΔΩΝ L ANIMA:
Στέλλα Τσάνη (α βιολί)
Μπρουνίλντα-Ευγενία Μάλο (β βιολί)
Ελευθερία Τόγια (βιόλα)
Λευκή Κολοβού (τσέλο)
Σουέλα Σέχου (κοντραμπάσο)
Χρύσα Γρένδα (πιάνο)
Γιώργος Σκριβάνος (φλάουτο)
Γιάννης Σαμπροβαλάκης (κλαρινέτο)
Χρήστος Καλούδης (κόρνο)

Μουσική διεύθυνση: Φώτης Μιχαλάκης
Επιμέλεια Εκδήλωσης: Νίκη Μιχαηλίδου