Beckett 3Β σε σύλληψη, σκηνοθεσία Έρσης Πήττα

Η παράσταση που προτείνουμε είναι το αποτέλεσμα μιας πολύμηνης ομαδικής δουλειάς που βασίζεται στην έρευνα που έκαναν οι ηθοποιοί πάνω στα «κείμενα για το τίποτα» του Samuel Beckett. Tα κείμενα αυτά, γραμμένα το 1950, αντανακλούν την εντονότερη ψυχαναλυτική περίοδο του συγγραφέα. Μετά από την επεξεργασία των κειμένων οι ηθοποιοί οδηγήθηκαν σε μια έκφραση σωματικού θεάτρου που είναι εξάλλου και ένα ζητούμενο του συγγραφέα καθότι έχει γράψει και θεατρικά έργα χωρίς λόγια που αποτελούν ένα είδος μιμοδράματος.

Στην συγκεκριμένη περίπτωση οι ηθοποιοί ξανασυνέθεσαν τα κείμενα καθιστώντας τα μία βιωματική εμπειρία έχοντας ως γκάμα έκφρασης τόσο το τραγικό όσο και το κωμικό στοιχείο. Όπως ακριβώς συμβαίνει στο τσίρκο όπου οι πρωταγωνιστές δεν έχουν ανάγκη ειδικού σεναρίου για να δράσουν αλλά αυτό αντικαθίσταται από μια παρουσία έντονα σωματική όπως  π.χ. ο καλός και ο κακός κλόουν, που κατορθώνουν να υπάρχουν μέσα στον χρόνο παραμένοντας σαν σύμβολα μίας συγκεκριμένης σχέσης όπου ο θεατής εμπλέκεται χωρίς να το καταλάβει.

Τα κείμενα για το τίποτα, κείμενα σε πρόζα έχουν έντονο το ποιητικό στοιχείο. Οι ηθοποιοί πλάθουν εικόνες και τις ενεργοποιούν με δράση.

Η επαναληπτική χρήση της ίδιας ομάδας λέξεων με μία ποικιλία παραλλαγών οδηγούν τόσο τον ηθοποιό όσο και το κοινό, να συνειδητοποιήσουν το γλίστρημα από μία έννοια στην άλλη: Η γέννηση είναι ο θάνατος «πότε πέθανα δεν ξέρω παρένθεση» αλλά δεν ξέρω πότε γεννήθηκα…

Η έκφραση του προσώπου έχει δουλευτεί από τους ηθοποιούς ώστε αυτό να αποτελεί μία μάσκα που αντανακλά το κενό. Δηλαδή να δηλώνει την απουσία. Αλλά η κίνηση του υπολοίπου σώματος παραπέμπει τον θεατή σε μία άλλη αίσθηση αφήνοντας τον να συμπληρώσει αυτό το κενό με κάτι που αυτός προβάλλει αναπτύσσοντας έτσι μία σχέση με τον ηθοποιό πίσω από την μάσκα.

Η φωνή απαραίτητο εργαλείο για τον ηθοποιό πολλές φορές παράγει την ίδια την σιωπή απ΄ όπου ξεπηδάνε εικόνες που εκπέμπουν ένταση αλλά και εικαστική ομορφιά. Η φωνή όμως μπορεί να γίνει άναρθρη κραυγή καταστρεπτική επιδρώντας σαν παραμορφωτικός καθρέπτης πάνω στο υποκείμενο-το σώμα.

Μ΄ αυτήν την παράσταση οι ηθοποιοί θέτουν καίρια ερωτήματα που τους οδηγούν σε μία ταύτιση με τον συγγραφέα: «Πού θα πήγαινα αν μπορούσα να πάω; Tι θα ήμουνα αν μπορούσα να είμαι; Tι θα έλεγα αν είχα φωνή;»

Ο τίτλος που προτείνουμε για την παράσταση είναι Beckett 3B. Σαν σημείο αναφοράς τόσο στον Bion τον ψυχαναλυτή του Beckett όσο και στον Bacon μέσα από το έργο του όπου οι ηθοποιοί αντλήσανε ερεθίσματα.

Σύνοψη

Ένας μεγάλος κύλινδρος. Θα μπορούσε να χωρέσει όλη την ανθρωπότητα. Μέσα έξι ηθοποιοί. Σώματα που απεχθάνονται την επαφή. Στροβιλίζονται, καταρρέουν, ανασηκώνονται σε μια επαναλαμβανόμενη κίνηση, αίσθηση είναι η ξηρασία και ο επικείμενος πνιγμός από έλλειψη αέρα, οι αναπνοές αποσυντονίζονται. Επίκειται θάνατος. Ο κύλινδρος θα επανέλθη πολλές φορές μέσα στο έργο σαν μοτίβο αδιεξόδου. Η υπόλοιπη δράση ξετυλίγεται με διαφορετικές εικόνες σε διαφορετικά πλάνα πολλές φορές σε παράλληλη συνύπαρξη.

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
Διάρκεια: 60 λεπτά

Κανονικό 18€, Φοιτητικό/ Κάτοχοι Κάρτας Ανεργίας (ΟΑΕΔ) & Πολυτέκνων (ΑΣΠΕ) & Ευρωπαϊκής Κάρτας Νέων: 12€

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ
Σύλληψη- Σκηνοθεσία: Έρση Πήττα
Μουσική: Θοδωρής Αμπαζής
Ερμηνεύουν αλφαβητικά οι ηθοποιοί: Μαρία Βλαβιανού, Πάνος Γκιουλής, Γιάννης Νταής, Μαρία Περδίκη, Ειρήνη Στάικου, Κοσμάς Χατζής