Μαύρο Κουτί
σε καλλιτεχνική διεύθυνση Χρήστου Παρίδη
Ρίξαμε ως αφορμή – πρόταση σε καλλιτέχνες που εκτιμάμε τη θεματική της «Ενηλικίωσης»: του ατόμου, της κοινωνίας, της χώρας που ζούμε. Όχι απαραίτητα η ενηλικίωση του έφηβου, ούτε απαραίτητα η ωρίμανση ενός ανθρώπου από την ανέμελη και χωρίς ευθύνες περίοδο της ζωής του σε μία αβέβαιη και απαιτητική συνθήκη. Περισσότερο η μετάλλαξή του από τις βεβαιότητες ενός τακτοποιημένου μικροσύμπαντος και η αποδοχή μιας άβολης και άτσαλης προσγείωσης στην πραγματικότητα, που ίσως αγνοούσε ή εσκεμμένα παρέβλεπε. Από την αναζήτηση της ταυτότητας μέχρι τον επαναπροσδιορισμό του φύλου.
Κάποιοι βασίστηκαν στην αφορμή αυτή, κάποιοι απλώς επίσπευσαν τη δική τους ενηλικίωση ξετυλίγοντας τις δικές τους αφηγήσεις. Τι θα δούμε, θα μας το αποκαλύψει το «μαύρο κουτί» μέσα από μια σειρά θεατρικών παραστάσεων. Σας καλούμε να γίνετε και οι ίδιοι μάρτυρες αυτών των αποκαλύψεων.
σε ποίηση Γιώργου Βέλτσου
Η Violet Louise, μετά τις επιτυχημένες παραστάσεις του καλοκαιριού στο Bios, ανεβάζει στο Μαύρο Κουτί του Ιδρύματος Μιχάλης Κακογιάννης , σε μία καινούργια εκδοχή, την ποιητική συλλογή του Γιώργου Βέλτσου με τίτλο Αύγουστος από τις εκδὀσεις Άγρα.
Μία γυναίκα επιστρέφει στο παρελθόν, σε ένα σπίτι δίπλα στη θάλασσα. Φωτογραφίες, αναμνηστικά από διακοπές, κοχύλια, ένα νεκρό ψάρι, συνθέτουν το άλμπουμ των προσωπικών της αναμνήσεων.
Μια multimedia αφήγηση για τη ζωή, τη μνήμη, την απώλεια του εαυτού, την απώλεια των άλλων. Και η κάθαρση έρχεται με τη δύναμη του νερού, σε μία παρἀσταση για τον αέναο κύκλο της ζωής που μοιάζει με κινηματογραφικό φιλμ και μουσική συναυλία.
Βίντεο, μουσική και ήχος, είναι πρωτότυπα υλικά. Λήψεις πλάνων από τον ελληνικό βυθό, ηχογραφημένοι ήχοι θάλασσας και γλάρων, αστερίες και κοράλια μέσα σε νερό, είναι η προσωπική ματιά της Violet Louise που συνθέτει επί σκηνής τον ποιητικό κόσμο του Γιώργου Βέλτσου.
Και η ποίηση; ‘Ισως η μοναδική καταφυγή, η μόνη απάντηση στη μεταφυσική αγωνία της ύπαρξης. : “ Στο τέλος και αυτής της ημέρας, το μεγάλο παγοθραυστικό της Ησυχίας από το παράθυρο τoυ Βοριά με τον θλιμμένο ιπτάμενο. Εισβάλλει. Σπάει τη ζέστη. Το δικό μου ταξίδι στο δωμάτιο. Η ανοδική μου πλεύση από τα χαρτιά στη νύχτα, πριν πάω να συναντήσω τα μούτρα του. Αύγουστος μήνας στη Μύκονο. Πόσο ακόμα δικός μου; Πόσο Αύγουστος ;”
Σύλληψη, σκηνική σύνθεση,μουσική, ηχητικός & οπτικός σχεδιασμός: Violet Louise
Συνεργάτης στην εικονοληψία : Παναγιώτης Γούμπουρος
Βίντεο από το βυθό, συνεργάτης στον οπτικό σχεδιασμός : Bασίλης Κουντούρης, Studio19
Φωτιστικός σχεδιασμός: Aπόστολος Κοτσιανικούλης
Μία solo performance του ηθοποιού Ανδρέα Κωνσταντίνου, σε αντιπαράθεση με το κινηματογραφικό υλικό μιας ταινίας, η οποία αποτελεί work in progress του video artist Τζώρτζη Κόντος, σε μουσικό περιβάλλον του Κωστή Κόντος.
«Το θέμα είναι ότι σχεδόν τα πάντα καταγράφηκαν και τώρα πρέπει να τα εξηγήσω, οφείλω να τα εξηγήσω, και ίσως έτσι τελικά θυμηθώ, ίσως έτσι τελικά καταλάβω.
Δεν θυμάμαι σχεδόν τίποτα.
Αν με ρωτήσει κάποιος, μπορώ να πω ότι δεν έγινε τίποτα
ή ότι δεν θέλω να πω τίποτα για αυτά που έγιναν
ή ότι στ’ αλήθεια δεν θυμάμαι
ή ακόμα και να κάνω ότι δεν ήμουν αυτός στον οποίο συνέβη ό,τι συνέβη.
Και πώς στ’ αλήθεια να απαντήσω αφού και εγώ ο ίδιος δεν έχω καταλάβει αν ήμουν πριν άνθρωπος που ονειρεύτηκε ότι ήταν πεταλούδα ή μήπως είμαι τώρα πεταλούδα που ονειρεύεται ότι είναι άνθρωπος;»
Σκηνοθεσία/ Ερμηνεία: Ανδρέας Κωνσταντίνου
Μουσική/ ηχητικός σχεδιασμός: Κωστής Κόντος
Βίντεο/ Σκηνικά: Τζώρτζης Κόντος
Κοστούμια: Ελεάνα Θαλασσούδη
Κινησιολογική Έρευνα/Τεχνική Alexander: Βίκυ Παναγιωτάκη
ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
Γενική Είσοδος: δέκα (10,00) ευρώ.
Σκηνοθεσία: Σοφία Παπαδοπούλου
Σκηνοθεσία: Αναστασία Κουμίδου
Από 12 έως 29 Απριλίου 2018
Διήμερο προβολών βίντεο τέχνης.
Επιμέλεια έκθεσης: Νίκος Γιαβρόπουλος
Δευτέρα 14 & Τρίτη 15 Μαΐου 2018
