Η υπόθεση του έργου: Ένα σημερινό κορίτσι, μαθητευόμενη καλλιτέχνης,  γοητεύεται εμμονικά από τη Φρίντα Κάλο.  Η θραυσματική αναπαράσταση της ζωής της Φρίντα Κάλο εκφράζει τη δική της οπτική γωνία για τη ζωή της Μεξικάνας.  Το πάσχον σώμα της Φρίντα, ο έρωτάς της για το Ντιέγο, η ανικανοποίητη επιθυμία της να κάνει παιδί, και βέβαια η ζωγραφική είναι οι άξονες της ζωής της, που γοητεύουν το σύγχρονο κορίτσι τόσο που «γίνεται» η φανταστική φίλη της παιδικής ηλικίας της Φρίντα.

Η «πορνογραφία» του τίτλου είναι η πορνογραφία των σπλάχνων, και αυτό επιχειρεί και η γλώσσα του κειμένου, να είναι  σπλαχνική.

Η δομή του κειμένου είναι θραυσματική και  η ίδια η σκηνική αναπαράσταση είναι  μια performance  που διερευνά το σώμα και τη βία που του ασκείται. Όπως λέει η Φρίντα «ήρθα σε σύγκρουση με όλες τις μηχανές του αιώνα μου». Μια παράσταση για το σώμα, τον πόνο και τη χαρά της ζωής.

Viva la vida.  «Ζήτω η ζωή»  λέει η Φρίντα.

Κείμενο – Σκηνοθεσία: Κυριακή Σπανού

Σκηνικός χώρος – κοστούμια: Ολυμπία Σιδερίδου

Κίνηση: Εριφύλη Δαφέρμου

Μουσική επιμέλεια: ο θίασος

Βοηθός σκηνοθέτη: Σταματία Καγκελάρη

Παίζουν: Τάσος Αντωνίου, Νάντια Καβουλάκου,