6ο Φεστιβάλ Βωβού Κινηματογράφου με συνοδεία ζωντανής μουσικής – Αφιέρωμα City Symphonies [Είσοδος Ελεύθερη]
Τρίτη 16 έως Παρασκευή 26 Ιουνίου 2015, καθημερινά στις 21:00
6ο Φεστιβάλ Βωβού Κινηματογράφου
CITY SYMPHONIES
Με συνοδεία ζωντανής μουσικής
Καλλιτεχνική διεύθυνση: Αλέξανδρος Μούζας
Βωβός Κινηματογράφος, λοιπόν, από τη δεκαετία του 1920, και “CITY SYMPHONIES”, με 20 ποιητικές και πειραματικές ταινίες οι οποίες προσπαθούν να αποτυπώσουν την αύρα της κάθε πόλης, σε ένα ξεχωριστό και πρωτότυπο αφιέρωμα!
Σε συνεργασία με το STUDIO – Παράλληλο Κύκλωμα και τον Χρήστο Παπαδημητρίου
*****
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΑΙΝΙΩΝ:
Τρίτη, 16 Ιουνίου 2015, στις 21:00
Berlin: Symphony of a Great City (1927) (65’)
Berlin: Symphony of a Great City (1927) (65’)
Σκηνοθεσία: Walter Ruttmann
Σενάριο: Karl Freund, Carl Mayer, Walter Ruttmann
Παίζουν: Walter Ruttmann, Ivan Koval Samborsky, Renee Stobrawa, Grace Chiang, O. Idris
Σενάριο: Karl Freund, Carl Mayer, Walter Ruttmann
Παίζουν: Walter Ruttmann, Ivan Koval Samborsky, Renee Stobrawa, Grace Chiang, O. Idris
—
Το σημαντικότερο ίσως έργο της γερμανικής κινηματογραφικής πρωτοπορίας της δεκαετίας του ’20. Ένα ριζοσπαστικό πείραμα του μοντάζ που αντλεί το υλικό του από τις εικόνες του Βερολίνου εκείνης της εποχής. Εικόνες για απαλό crescendo, andante, για ήχους μεταλλικούς. Η ταινία μας δείχνει σε πέντε πράξεις την ζωή στο Βερολίνο στην διάρκεια μίας ημέρας από τις 5 νωρίς το πρωί μέχρι πολύ αργά την νύχτα.
—
Ekkert (Χρήστος Σακελλαρίδης, πιάνο, Κωνσταντίνος Σκουρλής,
ηλεκτρονικά)
ηλεκτρονικά)
*****
Τετάρτη, 17 Ιουνίου 2015, στις 21:00
Metropolis (1927) (120′)
Metropolis (1927) (120′)
Σκηνοθεσία: Fritz Lang
Σενάριο: Thea von Harbou, Fritz Lang
Μουσική: Gottfried Huppertz
Παίζουν: Brigitte Helm, Alfred Abel, Gustav Fröhlich, Rudolf KleinRogge, Fritz Rasp, Theodor Loos, Heinrich George, Hanns Leo Reich
—
Το Metropolis λαμβάνει χώρα σε μία μελλοντική αστική δυστοπία. Το περιβάλλον είναι ψυχρό και βιομηχανικό. Η τρανή πόλη «Μητρόπολη» είναι το καμάρι του σύγχρονου κόσμου, με κυβερνήτη τον Τζο Φρέντερσεν. Αυτή η πανέμορφη ουτοπία όμως δεν κινείται μόνη της. Είναι ένας καλο-λαδωμένος μηχανισμός, που λειτουργεί νύχτα-μέρα από τον εξαντλητικό κόπο και μόχθο των εργατών. Όμως, αυτή η κατάσταση, με τους αστούς να χαίρονται τη ζωή που τους προσφέρει ο μόχθος των εργατών, σύντομα θα αλλάξει… Με την πρωτότυπη μουσική
—
Ευχαριστούμε την NEW STAR και τον κο Βελισσάριο Κοσσυβάκη για την παραχώρηση άδειας για την προβολή της ταινίας “Metropolis”
*****
Πέμπτη, 18 Ιουνίου 2015, στις 21:00
The Crowd (1928) (103’)
The Crowd (1928) (103’)
Σκηνοθεσία: King Vidor
Σενάριο: King Vidor, John V.A. Weaver, Harry Behn
Παίζουν: James Murray, Eleanor Boardman, Bert Roach
—
Ο Τζον Σιμς ξεκίνησε την ζωή του γεμάτος όνειρα και τώρα εργάζεται ως ένας ακόμα υπάλληλος ενός μεγάλου γραφείου της Νέας Υόρκης. Χωρίς να απογοητεύεται, γνωρίζει την Μέρι και παντρεύονται. Όταν ο γάμος αποδεικνύεται κούφιος, αποφασίζει να την εγκαταλείψει, αλλά μαθαίνει ότι είναι έγκυος στο παιδί τους. Η ταινία επιλέχτηκε ανάμεσα στις 25 καλύτερες ταινίες για να εισαχθούν στο αρχείο της Βιβλιοθήκης του Κογκρέσου ως ταινία μορφωτικά, ιστορικά και αισθητικά σημαντική.
Ο Τζον Σιμς ξεκίνησε την ζωή του γεμάτος όνειρα και τώρα εργάζεται ως ένας ακόμα υπάλληλος ενός μεγάλου γραφείου της Νέας Υόρκης. Χωρίς να απογοητεύεται, γνωρίζει την Μέρι και παντρεύονται. Όταν ο γάμος αποδεικνύεται κούφιος, αποφασίζει να την εγκαταλείψει, αλλά μαθαίνει ότι είναι έγκυος στο παιδί τους. Η ταινία επιλέχτηκε ανάμεσα στις 25 καλύτερες ταινίες για να εισαχθούν στο αρχείο της Βιβλιοθήκης του Κογκρέσου ως ταινία μορφωτικά, ιστορικά και αισθητικά σημαντική.
—
Μουσική Σύνθεση: Άννα Μουζάκη
Άννα Μουζάκη (ηλεκτρονικά), Νίκος Κωδωνάς (ηλεκτρική κιθάρα
αυτοσχεδιασμός), Παυλίνα Κατσή (πιάνο αυτοσχεδιασμός)
Μουσική Σύνθεση: Άννα Μουζάκη
Άννα Μουζάκη (ηλεκτρονικά), Νίκος Κωδωνάς (ηλεκτρική κιθάρα
αυτοσχεδιασμός), Παυλίνα Κατσή (πιάνο αυτοσχεδιασμός)
*****
Παρασκευή, 19 Ιουνίου 2015, στις 21:00
City Lights (1931) (87’)
City Lights (1931) (87’)
Σκηνοθεσία, Σενάριο: Charlie Chaplin
Μουσική: Charlie Chaplin, το μουσικό θέμα Flower Girl του José Padilla,
ενορχήστρωση από τους Arthur Johnston και Alfred Newman
Παίζουν: Charlie Chaplin, Virginia Cherrill, Florence Lee, Harry Myerrs
ενορχήστρωση από τους Arthur Johnston και Alfred Newman
Παίζουν: Charlie Chaplin, Virginia Cherrill, Florence Lee, Harry Myerrs
—
Ο άνεργος Σαρλό ερωτεύεται μια τυφλή πωλήτρια λουλουδιών, η οποία πιστεύει ότι είναι πλούσιος. Ταυτόχρονα κάνει παρέα μ’ έναν άστατο αλκοολικό δισεκατομμυριούχο. Η πιο ολοκληρωμένη σκηνοθετικά ταινία του Τσάπλιν συνδυάζει αρμονικά τη σάτιρα με το μελόδραμα. Έχει ένα από τα ωραιότερα φινάλε στην ιστορία της έβδομης τέχνης.
Ο άνεργος Σαρλό ερωτεύεται μια τυφλή πωλήτρια λουλουδιών, η οποία πιστεύει ότι είναι πλούσιος. Ταυτόχρονα κάνει παρέα μ’ έναν άστατο αλκοολικό δισεκατομμυριούχο. Η πιο ολοκληρωμένη σκηνοθετικά ταινία του Τσάπλιν συνδυάζει αρμονικά τη σάτιρα με το μελόδραμα. Έχει ένα από τα ωραιότερα φινάλε στην ιστορία της έβδομης τέχνης.
—
Με την πρωτότυπη μουσική
Με την πρωτότυπη μουσική
*****
Σάββατο, 20 Ιουνίου 2015, στις 21:00
People on Sunday / “Menschen am Sonntag” (1930) (73’)
People on Sunday / “Menschen am Sonntag” (1930) (73’)
Σκηνοθεσία: Edgar G. Ulmer, Curt Siodmak, Robert Siodmak, Fred
Zinnemann, Rochus Gliese
Σενάριο: Billy Wilder, Curt Siodmak, Robert Siodmak, Edgar G. Ulmer
Παίζουν: Erwin Splettstöber, Brigitte Borchert, Wolfgang von
Waltershausen, Christl Ehlers, Annie Schreyer
Zinnemann, Rochus Gliese
Σενάριο: Billy Wilder, Curt Siodmak, Robert Siodmak, Edgar G. Ulmer
Παίζουν: Erwin Splettstöber, Brigitte Borchert, Wolfgang von
Waltershausen, Christl Ehlers, Annie Schreyer
—
Η ταινία «People on Sunday» μπορεί μόνο κατά το ήμισυ να θεωρηθεί ότι ανήκει θεματικά στο φετινό αφιέρωμα αφού το θέμα της δεν αφορά στην ζωή στο Βερολίνο, αλλά στην ζωή πέντε Βερολινέζων ένα Σαββατοκύριακο στην ευρύτερη περιοχή του Βερολίνου. Θεωρείται το πιο σπουδαίο έργο της Γερμανικής avant-garde της περιόδου του βωβού και άσκησε μεγάλη επίδραση στα ρεύματα του Γαλλικού New Wave και του Ιταλικού νεορεαλισμού.
Η ταινία «People on Sunday» μπορεί μόνο κατά το ήμισυ να θεωρηθεί ότι ανήκει θεματικά στο φετινό αφιέρωμα αφού το θέμα της δεν αφορά στην ζωή στο Βερολίνο, αλλά στην ζωή πέντε Βερολινέζων ένα Σαββατοκύριακο στην ευρύτερη περιοχή του Βερολίνου. Θεωρείται το πιο σπουδαίο έργο της Γερμανικής avant-garde της περιόδου του βωβού και άσκησε μεγάλη επίδραση στα ρεύματα του Γαλλικού New Wave και του Ιταλικού νεορεαλισμού.
—
Μουσική Σύνθεση: Γιώργος Γρηγοράκος – Δημήτρης
Χατζηκωνσταντίνου
Giorgos Grigorakos (Laptop, live electronics), Dimitris Hadjikonstantinou
(synthesizers), Anastasia Eden (Φωνητικά)
Μουσική Σύνθεση: Γιώργος Γρηγοράκος – Δημήτρης
Χατζηκωνσταντίνου
Giorgos Grigorakos (Laptop, live electronics), Dimitris Hadjikonstantinou
(synthesizers), Anastasia Eden (Φωνητικά)
*****
Κυριακή, 21 Ιουνίου 2015, στις 21:00
Α΄ Μέρος
Nothing But Time / “Rien que les heures” (1926) (45’)
Α΄ Μέρος
Nothing But Time / “Rien que les heures” (1926) (45’)
Σκηνοθεσία: Alberto Cavalcanti
Παίζουν: Blanche Bernis, Nina Chousvalowa, Philippe Hériat, Cliord
McLaglen
Παίζουν: Blanche Bernis, Nina Chousvalowa, Philippe Hériat, Cliord
McLaglen
—
Μία Μητρόπολη: Γνωρίζουμε το Παρίσι από τα μνημεία του αλλά αυτό μπορεί να είναι οπουδήποτε. Βλέπουμε μία πόρνη, έναν ναύτη, μία σπιτονοικοκυρά, κ.λπ. Βλέπουμε παντού σπίτια ετοιμόρροπα και άνεργους. Το συμπέρασμα που μας οδηγεί ο Καβαλκάντι είναι πως οι άνθρωποι και οι καταστάσεις είναι παρόμοιες όμως ο τόπος είναι διαφορετικός. Ένα καλά δομημένο έργο, ένας φόρος τιμής για την λιγότερο θελκτική πλευρά του Παρισιού και συγχρόνως ένα ιστορικό ντοκουμέντο για τις ζωές των πιο λαϊκών κατοίκων του.
Μία Μητρόπολη: Γνωρίζουμε το Παρίσι από τα μνημεία του αλλά αυτό μπορεί να είναι οπουδήποτε. Βλέπουμε μία πόρνη, έναν ναύτη, μία σπιτονοικοκυρά, κ.λπ. Βλέπουμε παντού σπίτια ετοιμόρροπα και άνεργους. Το συμπέρασμα που μας οδηγεί ο Καβαλκάντι είναι πως οι άνθρωποι και οι καταστάσεις είναι παρόμοιες όμως ο τόπος είναι διαφορετικός. Ένα καλά δομημένο έργο, ένας φόρος τιμής για την λιγότερο θελκτική πλευρά του Παρισιού και συγχρόνως ένα ιστορικό ντοκουμέντο για τις ζωές των πιο λαϊκών κατοίκων του.
—
Μουσική Σύνθεση: Λεωνίδας Κανάρης
Δάφνη Πανουργιά (τραγούδι), Σωκράτης Σταθουλόπουλος (βιολί), Τάσος
Μισυρλής (τσέλο), Ελένη Στογιάννη (πιάνο)
Μουσική Σύνθεση: Λεωνίδας Κανάρης
Δάφνη Πανουργιά (τραγούδι), Σωκράτης Σταθουλόπουλος (βιολί), Τάσος
Μισυρλής (τσέλο), Ελένη Στογιάννη (πιάνο)
*****
Β΄ Μέρος
At 3:25 / “Paris qui dort” (1924) (35’)
At 3:25 / “Paris qui dort” (1924) (35’)
Σενάριο και Σκηνοθεσία: René Clair
Παίζουν: Henri Rollan, Charles Martinelli, Louis Pré Fils
Παίζουν: Henri Rollan, Charles Martinelli, Louis Pré Fils
—
Ένας τρελός επιστήμονας ακινητοποιεί το Παρίσι με μία διαβολική ακτίνα. Μια ταινία γυρισμένη με περιορισμένα μέσα με την ανάλαφρη ειρωνεία με την οποία κίνησε ο Ρενέ Κλαίρ οκτώ πρόσωπα, ζωντανά μέσα σε μία μαρμαρωμένη πόλη. Οι ωραίες εικόνες που ενέπνευσε στους οπερατέρ Ντεφασιώ και Γκισάρ τον ανέδειξαν ως ένα μεγάλο ποιητή του Παρισιού. Ο Πύργος του Άιφελ ήταν η αληθινή ντίβα της ταινίας.
Ένας τρελός επιστήμονας ακινητοποιεί το Παρίσι με μία διαβολική ακτίνα. Μια ταινία γυρισμένη με περιορισμένα μέσα με την ανάλαφρη ειρωνεία με την οποία κίνησε ο Ρενέ Κλαίρ οκτώ πρόσωπα, ζωντανά μέσα σε μία μαρμαρωμένη πόλη. Οι ωραίες εικόνες που ενέπνευσε στους οπερατέρ Ντεφασιώ και Γκισάρ τον ανέδειξαν ως ένα μεγάλο ποιητή του Παρισιού. Ο Πύργος του Άιφελ ήταν η αληθινή ντίβα της ταινίας.
—
Μουσική Σύνθεση: Δημήτρης Μακρής,
Piu Mosso Quartet [Αγγελική Ποτήρη (βιολί), Ειρήνη Μπιλίνη –
Μωραΐτου (βιολί), Ελένη Λίγγρη (βιόλα), Κιάρα Κωνσταντίνου
(βιολοντσέλο)], Στέφανος Παππάς (κιθάρα), Δημήτρης Μακρής
(κιθάρα)
Μουσική Σύνθεση: Δημήτρης Μακρής,
Piu Mosso Quartet [Αγγελική Ποτήρη (βιολί), Ειρήνη Μπιλίνη –
Μωραΐτου (βιολί), Ελένη Λίγγρη (βιόλα), Κιάρα Κωνσταντίνου
(βιολοντσέλο)], Στέφανος Παππάς (κιθάρα), Δημήτρης Μακρής
(κιθάρα)
*****
Δευτέρα, 22 Ιουνίου 2015,στις 21:00
Συναυλία του Ergon Ensemble (60’)
Mε την υποστήριξη του Ernst von Siemens Music Foundation
Μουσική Διεύθυνση: Μίλτος Λογιάδης
ERGON ENSEMBLE
Το σύνολο ειδικεύεται στη σύγχρονη μουσική και έχει κάνει αίσθηση με τις εμφανίσεις του στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών, στο Φεστιβάλ Αθηνών και σε άλλους χώρους, λαμβάνοντας εξαιρετικές κριτικές, κυρίως για την αρτιότητα των εκτελέσεών του.
Η προσήλωση του στην ακρίβεια των εκτελέσεων είναι από τα βασικά χαρακτηριστικά του συνόλου που το κάνουν να ξεχωρίζει. Σκοπός του είναι η προώθηση των αριστουργημάτων της σύγχρονης μουσικής και του πρόσφατου διεθνούς ελληνικού ρεπερτορίου και η παρουσίασή του στο μεγαλύτερο δυνατό ακροατήριο.
Παράλληλα, ως ελληνικό μουσικό σύνολο, με συγκριτικό πλεονέκτημα τη δυνατότητα άμεσης πρόσβασης στην ελληνική σύγχρονη εργογραφία, αποβλέπει στην προώθηση της ελληνικής μουσικής δημιουργίας στη διεθνή σκηνή.
Ιδρύθηκε το 2008 και απαρτίζεται από ταλαντούχους μουσικούς που έχουν συμμετάσχει στο παρελθόν στην Διεθνή Ακαδημία του Ensemble Modern. Το Ergon Ensemble στηρίζεται σε έναν βασικό πυρήνα μουσικών και υποστηρίζεται, ανάλογα με το project, από μεγάλο αριθμό ταλαντούχων νέων καλλιτεχνών που ειδικεύονται στη νέα μουσική, δημιουργώντας έτσι ένα ευέλικτο σχήμα.
Οι προτεραιότητες του συνόλου, πέραν των συναυλιών, περιλαμβάνουν: δισκογραφία, εκπαιδευτικές δραστηριότητες και παραγωγές που συνδυάζουν άλλες μορφές τέχνης, όπως ο Χορός, το Μουσικό Θέατρο και τα Πολυμέσα.
Πρόσφατες σημαντικές παραγωγές του ήταν η συμμετοχή στο Suså Festival στην Δανία, οι παραγωγές «Βωβός κινηματογράφος και Μουσική», «Peter Maxwell Davies: Icones» , «City Lives» και «Dream» στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, «Balkan Project» και «Alternativa» στη Στέγη Γραμμάτων, και «Μουσική και Ηλεκτρονικά» στο Ινστιτούτο Γκαίτε. Παράλληλα, κατά τις καλλιτεχνικές περιόδους 2013, 2014 και 2015 υλοποίησε μεγάλο αριθμό εκπαιδευτικών προγραμμάτων, παρουσιάζοντας την σύγχρονη μουσική στο ευρύ κοινό.
Το ERGON ENSEMBLE συνεργάζεται σε καλλιτεχνικό επίπεδο με το Ensemble Modern της Φρανκφούρτης, το οποίο συχνά μετακαλεί μουσικούς του συνόλου για συμμετοχή στις παραγωγές του.
Το ERGON ENSEMBLE υποστηρίζεται από το Ernst von Siemens Music Foundation.
Συμμετέχουν οι μουσικοί:
Νίκος Νικόπουλος, φλάουτο
Κώστας Τζέκος, κλαρινέτο
Μπάμπης Ταλιαδούρος, κρουστά
Στέφανος Νάσος, πιάνο
Χρήστος Σακελλαρίδης, πιάνο
Κώστας Παναγιωτίδης, βιολί
Παναγιώτης Τζιώτης, βιολί
Αγγέλα Γιαννάκη, βιόλα
Δημήτρης Τραυλός, τσέλο
Νίκος Τσουκαλάς, Μπάσο
Αλέξανδρος Μούζας, υπεύθυνος συνόλου
*****
Regen (1931) (14’)
Σκηνοθεσία: Joris Ivens, Mannus Franken
—
Η κινηματογραφική ποιητική ταινία του Γιόρις Ίβενς που καταπιάνεται με τη μεταμόρφωση μιας πόλης, του Άμστερνταμ, κατά τη διάρκεια μιας βροχερής μέρας.
—
Μουσική: Hanns Eisler, Vierzehn Arten den Regen zu
beschreiben, op.70 (1941) (“14 τρόποι να περιγράψεις τη
Βροχή”)
*****
Anémic Cinéma (1926) (8’)
Σκηνοθεσία: Marcel Duchamp
—
Η Ντανταϊστική / Υπερρεαλιστική, πειραματική ταινία του Μαρσέλ Ντυσάμπ, η οποία απεικονίζει σπειροειδείς κινούμενες εικόνες οι οποίες εναλλάσσονται με λογοπαίγνια και ευφάνταστες ρίμες στα γαλλικά.
—
Μουσική Σύνθεση: Γιάννης Κυριακίδης (παραγγελία ERGON2013)
*****
Entr’acte (1924) (19’)
Σκηνοθεσία: René Clair
Σενάριο: Francis Picabia, René Clair
—
Το απόλυτο νταντά έργο της Γαλλικής πρωτοπορίας. Κάποιος σκοτώνεται, η νεκροφόρα ακολουθεί μία τρελή διαδρομή και οι γνωστοί του νεκρού την καταδιώκουν στους δρόμους του Παρισιού η οποία κάποια στιγμή σταματά στην εξοχή. Ο νεκρός βγαίνει από το φέρετρο και προκαλεί την εξαφάνιση όσων ακολουθούσαν πριν εξαφανιστεί και ο ίδιος.
—
Μουσική Σύνθεση: Γιάννης Κυριακίδης (παραγγελία ERGON2013)
*****
Ανδαλουσιανός Σκύλος / Un Chien Andalou (1929) (17’)
Σκηνοθεσία: Luis Buňuel
Σενάριο: Luis Buňuel, Salvador Dalí
Παίζουν: Pierre Batche, Simone Mareuil, Salvador Dalí, Luis
Buňuel
—
Η ταινία αποτελεί ίσως το μοναδικό δείγμα τόσο καθαρής υπερρεαλιστικής έκφρασης στο χώρο της έβδομης τέχνης. Βασισμένη σε όνειρα, των Μπουνιουέλ και Νταλί, ο Ανδαλουσιανός σκύλος αποτελεί συρραφή φαινομενικά ασύνδετων, απρόσμενων και αισθητικά προκλητικών σκηνών, οι οποίες έχουν κατά καιρούς ερμηνευτεί ως αλληγορίες, συχνά υπό το πρίσμα των φροϋδικών θεωριών.
—
Μουσική Σύνθεση: Αλέξανδρος Μούζας (παραγγελία
ERGON-2013)
Νίκος Νικόπουλος (φλάουτο), Κώστας Τζέκος (Κλαρινέτο), Μπάμπης Ταλιαδούρος (κρουστά), Στέφανος Νάσος (πιάνο), Χρήστος Σακελλαρίδης (πιάνο), Κώστας Παναγιωτίδης (βιολί), Παναγιώτης Τζιώτης (βιολί), Αγγέλα Γιαννάκη (βιόλα), Δημήτρης Τραυλός (τσέλο), Νίκος Τσουκαλάς (μπάσο)
*****
Τρίτη, 23 Ιουνίου 2015, στις 21:00
Α΄Μέρος
Monparnasse (1929) (15)’
Α΄Μέρος
Monparnasse (1929) (15)’
Σκηνοθεσία: Eugene Deslaw
—
Κατά τη διάρκεια αυτών των 15 λεπτών, βλέπουμε περισσότερα αξιοθέατα του Montparnasse από ότι θα έβλεπαν πολλοί σύγχρονοι τουρίστες σε μια ημέρα: φευγαλέα κίνηση και γρήγορο μοντάζ. Συγκεκριμένα θέματα όπως καλλιτεχνικά γυμνά ή αρχιτεκτονικά μοτίβα γίνονται η βάση ενός κολάζ εικόνων που γρήγορα αντικαθιστώνται από άλλο κολάζ διαφορετικού θέματος.
Κατά τη διάρκεια αυτών των 15 λεπτών, βλέπουμε περισσότερα αξιοθέατα του Montparnasse από ότι θα έβλεπαν πολλοί σύγχρονοι τουρίστες σε μια ημέρα: φευγαλέα κίνηση και γρήγορο μοντάζ. Συγκεκριμένα θέματα όπως καλλιτεχνικά γυμνά ή αρχιτεκτονικά μοτίβα γίνονται η βάση ενός κολάζ εικόνων που γρήγορα αντικαθιστώνται από άλλο κολάζ διαφορετικού θέματος.
*****
Impressionen vom alten marseiller Hafen (vieux port)
(1929) (10.30’)
(1929) (10.30’)
Σκηνοθεσία: Lazlo Moholy-Nagy
—
Η ταινία “Impressionen vom alten marseiller Hafen,” καταγράφει
τον σταθερό βόμβο του εμπορίου μίας από τις μεγαλύτερες και
δημοφιλέστερες ευρωπαϊκές πόλεις – λιμάνια.
Η ταινία “Impressionen vom alten marseiller Hafen,” καταγράφει
τον σταθερό βόμβο του εμπορίου μίας από τις μεγαλύτερες και
δημοφιλέστερες ευρωπαϊκές πόλεις – λιμάνια.
*****
Σχετικά με τη Νίκαια / À Propos de Nice (1930) (25’)
Σκηνοθεσία: Jean Vigo
Σενάριο: Jean Vigo
Σενάριο: Jean Vigo
—
Η ταινία είναι η πρώτη του Ζαν Βιγκό και ανήκει στην Γαλλική avant-garde. Ενώ φαινομενικά παρουσιάζεται η ζωή στην Νίκαια, το τουριστικό θέρετρο της Γαλλίας στην Μεσογειακή Κυανή ακτή, είναι η ματιά του αναρχικού Ζαν Βιγκό που μετατρέπει αναπάντεχα το ντοκιμαντέρ από ταξιδιωτικό σε πολιτικό-κοινωνικό.
Η ταινία είναι η πρώτη του Ζαν Βιγκό και ανήκει στην Γαλλική avant-garde. Ενώ φαινομενικά παρουσιάζεται η ζωή στην Νίκαια, το τουριστικό θέρετρο της Γαλλίας στην Μεσογειακή Κυανή ακτή, είναι η ματιά του αναρχικού Ζαν Βιγκό που μετατρέπει αναπάντεχα το ντοκιμαντέρ από ταξιδιωτικό σε πολιτικό-κοινωνικό.
—
Μουσική Σύνθεση: Κώστας Κοσμάς, Banda del Sol [Φραγκίσκος Κοντορούσης (μαέστρος), Κατερίνα Αντωνοπούλου (γαλλικό κόρνο), Νίκος Γκούμας (κλαρινέτο), Αλέξανδρος Θεοδωρακόπουλος (βαρύτονο σαξόφωνο), Βαγγέλης Βλάχος (τρομπέτα), Δημήτρης Μαλακάσης (ευφώνιο), Μαρίνης Σπύρος (μπάσο κλαρινέτο), Σοφία Μαντακίδου (αλτο σαξόφωνο), Παναγιώτης Μαριόλης & Ερμιόνη Σταρακά (κρουστά), Λάμπης Μητσιάκης (τρομπόνι), Γιώργος Πανουσάκης (όμποε), Βασίλης Τζόκας (τενόρο σαξόφωνο), Γρηγόρης Φελεκίδης (τούμπα), Στέλλα Χατζοπούλου (φλάουτο), Ζηνοβία Φραγκάκη (φαγκότο)] Έκτακτη συμμετοχή: Γεωργία Μπαλαμπίνη (σοπράνο)
*****
Β’ Μέρος
A Bronx Morning (1931) (11’)
A Bronx Morning (1931) (11’)
Σκηνοθεσία: Jay Leyda
—
Η ταινία καταγράφει έναν δρόμο στο Μπρόνξ της Νέας Υόρκης πριν ξεκινήσει η πολύβουη καθημερινότητα. Παρατηρούμε βιτρίνες καταστημάτων, πάγκους με φρούτα, ένα περίπτερο, καταστήματα και αγοραστές, καροτσάκια και αυτοκίνητα. Απλωμένα ρούχα ανάμεσα στα κτήρια. Παιδιά να κοιτάζουν από τα μπαλκόνια, μια γυναίκα ξεπροβάλλει από ένα ανοιχτό παράθυρο..
Η ταινία καταγράφει έναν δρόμο στο Μπρόνξ της Νέας Υόρκης πριν ξεκινήσει η πολύβουη καθημερινότητα. Παρατηρούμε βιτρίνες καταστημάτων, πάγκους με φρούτα, ένα περίπτερο, καταστήματα και αγοραστές, καροτσάκια και αυτοκίνητα. Απλωμένα ρούχα ανάμεσα στα κτήρια. Παιδιά να κοιτάζουν από τα μπαλκόνια, μια γυναίκα ξεπροβάλλει από ένα ανοιχτό παράθυρο..
*****
Manhatta (1921) (11’)
Σκηνοθεσία: Charles Sheeler, Paul Strand
—
Το Manhatta καταγράφει την εικόνα του Μανχάταν των αρχών του 20ου αιώνα. Με την πόλη σαν υποκείμενο, η ταινία αποτελείται από 65 πλάνα σε διαδοχική, ελεύθερη και μη αφηγηματική δομή, ξεκινώντας με ένα φέρρυ μποτ να προσεγγίζει το Μανχάταν. Ο πρωταρχικός σκοπός της ταινίας είναι να εξερευνήσει τη σχέση μεταξύ φωτογραφίας και κινηματογράφησης. Έχει χαρακτηριστεί ως η πρώτη avant-garde ταινία που έγινε στην Αμερική.
Το Manhatta καταγράφει την εικόνα του Μανχάταν των αρχών του 20ου αιώνα. Με την πόλη σαν υποκείμενο, η ταινία αποτελείται από 65 πλάνα σε διαδοχική, ελεύθερη και μη αφηγηματική δομή, ξεκινώντας με ένα φέρρυ μποτ να προσεγγίζει το Μανχάταν. Ο πρωταρχικός σκοπός της ταινίας είναι να εξερευνήσει τη σχέση μεταξύ φωτογραφίας και κινηματογράφησης. Έχει χαρακτηριστεί ως η πρώτη avant-garde ταινία που έγινε στην Αμερική.
*****
Twenty-Four Dollar Island (1927) (12’)
Σκηνοθεσία: Robert Flaherty
—
Το 1626, Ολλανδοί έμποροι αγόρασαν το Μανχάταν από τους Ινδιάνους για $24. Μέσα σε 30 χρόνια, οι κάτοικοι έφτασαν τους 1000, και 300 χρόνια αργότερα, τα 8 εκατομμύρια. Η ταινία υμνεί τη δύναμη, το μέγεθος και το μεγαλείο του Μανχάταν.
Το 1626, Ολλανδοί έμποροι αγόρασαν το Μανχάταν από τους Ινδιάνους για $24. Μέσα σε 30 χρόνια, οι κάτοικοι έφτασαν τους 1000, και 300 χρόνια αργότερα, τα 8 εκατομμύρια. Η ταινία υμνεί τη δύναμη, το μέγεθος και το μεγαλείο του Μανχάταν.
—
Μουσική Σύνθεση: Ανδρέας Ζαφειρόπουλος (πιάνο)
Μουσική Σύνθεση: Ανδρέας Ζαφειρόπουλος (πιάνο)
*****
Τετάρτη, 24 Ιουνίου 2015,στις 21:00
Tokyo Chorus / “Tôkyô no kôrasu” (1931) (90’)
Tokyo Chorus / “Tôkyô no kôrasu” (1931) (90’)
Σκηνοθεσία: Yasujiro Ozu
Σενάριο: Komatsu Kitamura, Kogo Noda
Παίζουν : Tokihiko Okada, Emiko Yaguma, Tatsuo Saito, Hideo Sugawara
Σενάριο: Komatsu Kitamura, Kogo Noda
Παίζουν : Tokihiko Okada, Emiko Yaguma, Tatsuo Saito, Hideo Sugawara
—
Το έργο ανήκει σε μία σειρά ταινιών που στα Ιαπωνικά καλούνταν «Shoshimin-gai» και στα Ελληνικά αποδίδονται ως «Λεωφόρος της Μεσαίας Τάξης» ή «Κατάλληλες Ταινίες για όλη την Οικογένεια». Η πλοκή ξεκινά με μια ομάδα νέων σε ένα σχολείο υπό τη διεύθυνση του κου Mr. Omura. Ο Shinji Okajima κάνει φάρσες, αταξίες και αναστατώνει τον καθηγητή του. Αφού πειθαρχείται, η σχολική ζωή συνεχίζεται με τα αγόρια τελικά να αποφοιτούν και να εισέρχονται στον κόσμο της εργασίας.
Το έργο ανήκει σε μία σειρά ταινιών που στα Ιαπωνικά καλούνταν «Shoshimin-gai» και στα Ελληνικά αποδίδονται ως «Λεωφόρος της Μεσαίας Τάξης» ή «Κατάλληλες Ταινίες για όλη την Οικογένεια». Η πλοκή ξεκινά με μια ομάδα νέων σε ένα σχολείο υπό τη διεύθυνση του κου Mr. Omura. Ο Shinji Okajima κάνει φάρσες, αταξίες και αναστατώνει τον καθηγητή του. Αφού πειθαρχείται, η σχολική ζωή συνεχίζεται με τα αγόρια τελικά να αποφοιτούν και να εισέρχονται στον κόσμο της εργασίας.
—
Μουσική Σύνθεση: Σπύρος Δεληγιαννόπουλος (πιάνο)
Μουσική Σύνθεση: Σπύρος Δεληγιαννόπουλος (πιάνο)
*****
Πέμπτη, 25 Ιουνίου 2015, στις 21:00
City Girl (1930) (89’)
City Girl (1930) (89’)
Σκηνοθεσία: F. W. Murnau
Σενάριο: Marion Orth, Berthold Viertel από το βιβλίο του Elliot Lester H Τρελή Χελώνα
Παίζουν: Charles Farrell, Mary Duncan
—
Ο Lem πηγαίνει στο Chicago για να πουλήσει το σιτάρι που καλλιέργησε η οικογένεια του στη φάρμα τους στη Minnesota. Εκεί συναντά την Kate που είναι σερβιτόρα. Ερωτεύονται και παντρεύονται προτού αυτός επιστρέψει στην φάρμα… Ο Μουρνάου ευφυέστατα μοίρασε τους ρόλους και σκηνοθέτησε αυτό το δράμα αποδεικνύοντας μία για πάντα την μεγάλη απώλεια του στοχασμού που ήταν συνυφασμένη μόνο με τον βωβό κινηματογράφο.
Ο Lem πηγαίνει στο Chicago για να πουλήσει το σιτάρι που καλλιέργησε η οικογένεια του στη φάρμα τους στη Minnesota. Εκεί συναντά την Kate που είναι σερβιτόρα. Ερωτεύονται και παντρεύονται προτού αυτός επιστρέψει στην φάρμα… Ο Μουρνάου ευφυέστατα μοίρασε τους ρόλους και σκηνοθέτησε αυτό το δράμα αποδεικνύοντας μία για πάντα την μεγάλη απώλεια του στοχασμού που ήταν συνυφασμένη μόνο με τον βωβό κινηματογράφο.
—
T.I.M.E (The Improvisation Modal Ensemble)
T.I.M.E (The Improvisation Modal Ensemble)
*****
Παρασκευή, 26 Ιουνίου 2015, στις 21:00
Man with a Movie Camera / “Chelovek s kino-apparatom” (1929)
(68’)
Man with a Movie Camera / “Chelovek s kino-apparatom” (1929)
(68’)
Σκηνοθεσία & Σενάριο: Dziga Vertov
Μοντάζ: Elizaveta Svilova
Παίζουν: Mikhail Kaufman
—
«Ο άνθρωπος με την κινηματογραφική μηχανή» είναι το κορυφαίο έργο του πρωτοπόρου κινηματογραφιστή και θεωρητικού του κινηματογράφου Dziga Vertov. Κεντρικό θέμα του ντοκιμαντέρ είναι η ρεαλιστική παρουσίαση μιας ημέρας από τη ζωή σε τέσσερις πόλεις της Σοβιετικής Ένωσης. Από το λυκαυγές στο λυκόφως παρακολουθούμε συμβάντα από τη ζωή στην Μόσχα, το Χάρκοβο, το Κίεβο και την Οδησσό.
«Ο άνθρωπος με την κινηματογραφική μηχανή» είναι το κορυφαίο έργο του πρωτοπόρου κινηματογραφιστή και θεωρητικού του κινηματογράφου Dziga Vertov. Κεντρικό θέμα του ντοκιμαντέρ είναι η ρεαλιστική παρουσίαση μιας ημέρας από τη ζωή σε τέσσερις πόλεις της Σοβιετικής Ένωσης. Από το λυκαυγές στο λυκόφως παρακολουθούμε συμβάντα από τη ζωή στην Μόσχα, το Χάρκοβο, το Κίεβο και την Οδησσό.
—
Μουσική Σύνθεση: Αλέξανδρος Μούζας (ηλεκτρονικά)
Μουσική Σύνθεση: Αλέξανδρος Μούζας (ηλεκτρονικά)
