Κύκλος σεμιναρίων δραματοθεραπείας με θέμα τη Γυναίκα με την δραματοθεραπεύτρια Βάσω Παπάλη
Στη συνέχεια των σεμιναρίων δραματοθεραπείας που πραγματοποιούνται στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης με θέμα τη Γυναίκα πάνω στα θηλυκά Αρχέτυπα των θεαινών της Αρχαιότητας, και μετά την επιτυχή πραγματοποίηση τον Νοέμβριο 2012 του πρώτου κύκλου με θέμα την θεά «Άρτεμις» επαναλαμβάνουμε μετά από ζήτηση νέων συμμετεχόντων, τον ίδιο κύκλο με την δραματοθεραπεύτρια Βάσω Παπάλη.
Ο αναφερόμενος κύκλος με θέμα την θεά «Άρτεμις» θα πραγματοποιηθεί στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης την Παρασκευή, 24/1, και το Σάββατο, 25/1. Ώρες σεμιναρίων: 12:00 – 18:00
Τι σχέση μπορεί να υπάρχει ανάμεσα στη σύγχρονη γυναίκα και τις θεές του Αρχαιοελληνικού Δωδεκάθεου;
H δραματοθεραπεύτρια Βάσω Παπάλη πιστεύει ότι οι μύθοι για το θηλυκό στοιχείο είναι ένα μέσον που βοηθά στην κατανόηση των αρχέτυπων, που λειτουργούν μέσα στην ψυχολογία και την προσωπικότητα. Μπορεί να είναι πολύ μακρινοί, χρονικά, αλλά εμπεριέχουν αιώνιες αξίες αφού οι μύθοι δημιουργήθηκαν για να εμπνεύσουν τότε, όπως και τώρα, υπενθυμίζοντας την ιερότητα της ύπαρξης.
Στη δραματοθεραπεία της χρησιμοποιεί μύθους, παραμύθια, λογοτεχνικά και θεατρικά έργα κ.α. προκειμένου να εξυπηρετηθεί η λειτουργία της μεταφοράς ρόλων και καταστάσεων με στόχο την επεξεργασία αντίστοιχων ρόλων και καταστάσεων της ζωής.
Η αρχή έγινε με την εξερεύνηση του μύθου της Μήδειας που αποτελεί «από χίλιες πλευρές» το Αρχέτυπο της Μητέρας. Της Μεγάλης Μητέρας όπως λατρεύτηκε για χιλιάδες χρόνια από τους προϊστορικούς λαούς σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της γης, αλλά και της μάνας όλων των ανθρώπινων πλασμάτων επί του πλανήτη. Έζησε ανά τους αιώνες και θα «ζει» πάντα, μέσα από κάθε γυναίκα, εμποδίζοντας, στερώντας, καταπιέζοντας τα παιδιά της με τους πιο λεπταίσθητους τρόπους. Θα είναι εκεί χωρίς οίκτο, όσο η ίδια η γυναίκα δεν αντιμετωπίζεται με αγάπη, σεβασμό, φροντίδα, προστασία, ελευθερία, βοήθεια και παιδεία σε αυτό το έργο της ανατροφής των επόμενων γενεών.
Έτσι γεννήθηκε η ιδέα της ενίσχυσης γυναικών ελεύθερων, συνειδητών, εμπνευσμένων, που ευρισκόμενες στο μητρικό ρόλο, θα μπορούν να προσφέρουν στα παιδιά τους ακριβώς τα αγαθά της ελεύθερης συνείδησης και του γενναιόδωρου ψυχισμού. Ακολουθώντας αυτά τα ιδεώδη οδηγήθηκε στα θηλυκά Αρχέτυπα των θεαινών της Αρχαιότητας, έτσι όπως μας παραδόθηκαν πριν την έλευση της πατριαρχίας.
Για τις σύγχρονες γυναίκες οι θεές υπάρχουν σαν ψυχολογικά πρότυπα. Κάθε γυναίκα μπορεί να νιώθει πιο κοντά σε μια ή περισσότερες θεές, ανάλογα με τα στοιχεία που αλληλεπιδρούν, όπως η οικογένεια, οι καταβολές, οι συνθήκες και η διάθεση για αλλαγή.
Κύκλοι εργασίας με αντικείμενα προσέγγισης την Άρτεμη, την Αθηνά, την Αφροδίτη, την Ήρα, την Δήμητρα και την Περσεφόνη κ.α. προσφέρονται για παρακολούθηση αυτόνομα αλλά και σε μια συνέχεια, σκοπεύοντας σε ευρύτερο και σφαιρικότερο φάσμα αποκαλύψεων.
Το εργαστήρι απευθύνεται σε γυναίκες όλων των ηλικιών.
Επικοινωνία για κρατήσεις θέσεων και περισσότερες πληροφορίες τηλ: 6944 458796
Η Άρτεμις ήταν κόρη του Δία και της Λητούς. Η γέννησή της τοποθετείται στο νησί Ορτυγία, όπου είχε καταφύγει η έγκυος Λητώ για να κρυφτεί και να προφυλαχτεί από την καταδιωκτική μανία της Ήρας. Εκεί, με τη βοήθεια όλων των υπόλοιπων γυναικείων θεοτήτων ήρθε στο φως η Άρτεμις και λίγο αργότερα, καθώς το νεογέννητο βρέφος βοήθησε αυτό την εξουθενωμένη μητέρα του στη γέννα, ο δίδυμος και αγαπημενος αδερφός της Απόλλωνας. Στα τρία της χρόνια, όταν η Λητώ την οδήγησε στο Δία, κι αυτός μαγεμένος από την ομορφιά της, θέλησε να της ικανοποιήσει κάθε της επιθυμία, η ʼρτεμις του ζήτησε αιώνια αγνότητα, τόξο και βέλη, και συνοδεία από νύμφες.
Έτσι, έγινε προστάτιδα της άγριας φύσης, της μητρότητας, του τοκετού, θεά του κυνηγιού και σύμβολο της αγνότητας. Ταυτίστηκε με παλαιότερες θεότητες της φύσης και κληρονόμησε τα χαρακτηριστικά τους, ενώ η λατρεία της (σε άγρια δάση, κορυφές βουνών, λίμνες, ποτάμια) εκτείνεται σε όλο τον ελλαδικό χώρο αλλά και τα παράλια της Μικράς Ασίας.
Η Άρτεμις είναι το πρότυπο της ανένταχτης προσωπικότητας, του ανεξάρτητου και ελεύθερου θηλυκού, που σκοπεύει να παραμείνει για πάντα αγνή στη φύση της και αδιάφθορη στην έκφραση του εαυτού της. Χαρακτηριστικά της είναι η απόλυτη ευστοχία της, η καθάρια όραση και διαύγεια και σύμβολά της η Σελήνη, το τόξο και τα βέλη, το ελάφι, η άρκτος.
