The Best of the Best – Δεκέμβριος 2013
Φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου Λονδίνου 2013
London Greek Film Festival 2013
Τιμητικές προβολές των βραβευμένων έργων του 6ου ετήσιου Φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου Λονδίνου
[Πέμπτη 5 Δεκεμβρίου 2013]
Καλύτερη ταινία μυθοπλασίας μικρού μήκους (Βραβείο που αποδόθηκε εξίσου σε τρεις ταινίες)
Παραμονή Χριστουγέννων. Ο Ευριπίδης μόλις έχει κουρεύει την μικρή Δήμητρα, την τελευταία του πελάτισσα. Ξαφνικά, ένας Άγιος Βασίλης μπαίνει στο κουρείο κυνηγημένος. Αργότερα, δυο νεαροί θα προσπαθήσουν να ληστέψουν τον Ευριπίδη, αλλά ο Άγιος θα αποτρέψει την ληστεία.
Greek Crisis Lexicon. Σκην. Γιώργου Ναλπατίδη. Ελλάδα, 2012. 6.31′
Βραβείο Καλύτερης Πειραματικής Ταινίας (Βραβείο που αποδόθηκε εξίσου σε δύο ταινίες)
Μια λίστα με λέξεις σχετικές με την Ελληνική οικονομική κρίση. Μέσα από την επαναληπτική τους χρήση, οι λέξεις γίνονται οντότητες. Διαχωρίζονται από τους ομιλητές και κατασκευάζουν την πραγματικότητα που περιγράφουν.
Οι φίλοι εκείνοι. Σκην. Άγγελου Σπαρτάλη. Ελλάδα, 2013. 2.29′
Βραβείο Καλύτερης Πειραματικής Ταινίας (Βραβείο που αποδόθηκε εξίσου σε δύο ταινίες)
Η πειραματική ταινία «Οι φίλοι εκείνοι» βασίζεται στο ομώνυμο ποίημα και αφορά τη φιλία. Αισθήματα γεννημένα από φιλίες που χάνονται στο χρόνο, που έχουν αναχωρήσει από τη ζωή μας προς τη χώρα της νοσταλγίας, αλλά και της ελευθερίας. Πρόκειται για ένα λεκτικό βίντεο που ως σενάριο έχει ένα ποίημα. Δοκιμάζεται η συνύπαρξη βραχέως (και πυκνού) λόγου με βραχείας διάρκειας βίντεο. Η πλέξη κάθε λέξης γίνεται είτε οπτικά, είτε ηχητικά είτε διαβάζοντας τες σταδιακά, ενόσω ξεδιπλώνεται το ποίημα. Κάπως έτσι επιχειρείται μια διαφορετική νοηματοδότηση εικόνων, τόπων και ανθρώπινων καταστάσεων, μέσα από αυτή την πλοκή των λέξεων. Η πυκνότητα των λέξεων αναχωρεί για μια πυκνότητα των εικόνων.
Self Exile. Σκην. Νίκου Γιαβρόπουλου, Ελλάδα, 2009. 8′
Βραβείο Καλύτερης Ταινίας Βιντεοτέχνης
“Ο Νίκος Γιαβρόπουλος σε αυτό το βίντεο συνδέει την αυτό-εξορία με την αυτοκτονία. Και οι δυο είναι συνειδητές πράξεις μετάβασης από την ύπαρξη στη μη-ύπαρξη.”
It’s a good life. Σκην. Τάσος Γιαπουτζής. Μεγάλη Βρετανία, 2013. 8.04′
Βραβείο Νέου Σκηνοθέτη (Βραβείο που αποδόθηκε εξίσου σε τρεις ταινίες)
Το “It’s a good life” είναι ένα ντοκιμαντέρ που εξερευνά την ζωή και τις εμπειρίες του Elidad, ενός νέου άντρα από τη Ρουάντα που ήρθε στο Ηνωμένο Βασίλειο όταν ήταν έφηβος. Πόσο μπορεί να επηρεάσει ένας πόλεμος την ζωή κάποιου; Το τραύμα μπορεί εύκολα να ξεπεραστεί;
Welcome to the Show – Η μουσική κληρονομιά του Παύλου Σιδηρόπουλου. Σκην. Κώστα Πλιάκου και Alexis Ponce Psarros. Ελλάδα, 2013. 65′
Καλύτερο Δημιουργικό Ντοκιμαντέρ (Βραβείο που αποδόθηκε εξίσου σε τρεις ταινίες)
Ο Παύλος Σιδηρόπουλος υπήρξε πρωτοπόρος στην εποχή του. Ανήσυχο πνεύμα, πειραματίστηκε όχι μόνο στη μουσική και τη σύνθεση, αλλά και στην ηθοποιία, την ποίηση και τη συγγραφή. Η ταινία είναι μια καταγραφή της μουσικής του κληρονομιάς όπως πέρασε στις επόμενες γενιές καλλιτεχνών και έφτασε ως τις μέρες μας. Συνεργάτες του Παύλου και κορυφαίοι δημιουργοί, σύγχρονοι και μεταγενέστεροί του, συνοδεία αδημοσίευτου υλικού και μουσικής, θυμίζουν το έργο του και μιλούν για την επιρροή του στις επόμενες γενιές.
22.00
Η επιστροφή του Λαζάρου. Σκην. Αλέξανδρου Κωνσταντάρα. Ελλάδα, 2013. 88′
Βραβείο Πρώτου Γυναικείου Ρόλου (Lizz Njagah – Βραβείο που αποδόθηκε εξίσου σε δύο ταινίες)
Δυο αδέλφια, ο Λάζαρος και ο Κυριάκος, ξεκινούν ένα ταξίδι στην Μαρώνεια για να βρουν τη μυθική σπηλιά του Κύκλωπα. Στην περιπέτειά τους θα γνωρίσουν την King’ora, μια Κενυάτισσα που δουλεύει σε ένα μοτέλ της περιοχής.
[Παρασκευή 6 Δεκεμβρίου 2013]
19.00
Δάφνη (όχι νερό στα μάτια). Σκην. Δανάη Παπαιωάννου. Ελλάδα/Γαλλία, 2011. 3.48′
Βραβείο Νέου Σκηνοθέτη (Βραβείο που αποδόθηκε εξίσου σε τρεις ταινίες)
ήχοι της Αθήνας. Μία ξένη ανταποκρίτρια προσπαθεί να σχολιάσει τα γεγονότα κατά τη διάρκεια μιας εξέγερσης. Οι δρόμοι του Παρισιού. Μια νεαρή Ελληνίδα συνεχίζει την καθημερινότητα της. Δύο κόσμοι σε έναν. Μια περίεργη σύνδεση. Σαν να νιώθει και αυτή, το δακρυγόνο στα μάτια της.
Θυμάσαι που πηγαίναμε στη θάλασσα; Σκην. Ελεάνα Σαντοριναίου. Ελλάδα, 2012. 14.24′
Βραβείο Νέου Σκηνοθέτη (Βραβείο που αποδόθηκε εξίσου σε τρεις ταινίες)
Η Αλίκη μία νεαρή κοπέλα, νιώθει παγιδευμένη ανάμεσα στο παρόν και στο μέλλον, καθώς καλείται να φροντίσει την μητέρα της που πάσχει από Αλτσχάιμερ. Όταν έρχεται η στιγμή να πάρει μία απόφαση ικανή να της αλλάξει τη ζωή δεν είναι σίγουρη ότι είναι έτοιμη για ένα νέο ταξίδι.
Το πολλαπλό δώρο. Δημήτρης Παπαδούλης Σκην. Στέλλα Αλισανόγλου. Ελλάδα, 2013. 67′
Καλύτερο Δημιουργικό Ντοκιμαντέρ (Βραβείο που αποδόθηκε εξίσου σε τρεις ταινίες)
Δώρο είναι η ίδια η ζωή. Κάποιες φορές, φαίνεται πως μια ασθένεια μπορεί να «εκφυλίσει» τη ζωή ή τις σχέσεις μας με τους ανθρώπους. Κι εκεί που όλα δείχνουν να τελειώνουν, η ασθένεια παγώνει μπροστά στην ελπίδα, στην αγάπη, στη δύναμη της ζωής και στον ίδιο τον άνθρωπο. Ο Δημήτρης Παπαδούλης είναι 50 ετών και πάσχει από πολλαπλή σκλήρυνση κατά πλάκας. Ζει πέρα από τις προβλέψεις των γιατρών. Δεν μπορεί να κινηθεί αλλά γράφει βιβλία. Ζει ενάντια στις πιθανότητες.
20.30
Έλληνες σε αβέβαιη πτήση. Σκην. Abdolreza Kohanrouz. Ελλάδα, 2012. 75′
Βραβείο Καλύτερης Μουσικής (Σάκης Τσιλίκης & Γιάννης Λάσκαρης – Βραβείο που αποδόθηκε εξίσου σε δύο ταινίες)
Μια όμορφη χώρα, ένας ιστορικός τόπος, με αρχαίο πολιτισμό στα πρόθυρα της χρεοκοπίας. Οι άνθρωποι είναι σαν μουδιασμένα μέλη ενός σώματος. Αγωνιούν και προσπαθούν να συνέλθουν από τη φοβερή οικονομική κρίση που βιώνουν. Όμως είναι φανερό ότι δεν τους έχει μείνει έστω και η διάθεση να μιλήσουν πόσο μάλλον να αντιταθούν στην κατάσταση αυτή, όπως θα έπρεπε.
Μίτσιγκαν – Ομορφιές και Δυσκολίες. Σκην. Κίμωνα Τσακίρη. Ελλάδα, 2013. 60′
Βραβείο Καλύτερου Ντοκιμαντέρ, Βραβείο Καλύτερης Μουσικής (Νάσος Σοπίλης – Βραβείο που αποδόθηκε εξίσου σε δύο ταινίες)
Ο Δημήτρης Τσίγγανος (Mitsigan) είναι ένας Έλληνας ‘καουμπόι’ με μια από τις μεγαλύτερες φάρμες στη Μεσσηνία, με την ονομασία “Ομορφιές & Δυσκολίες”. Αυτό λέει ότι είναι και το ‘μότο’ του στη ζωή μέχρι που φτάνει η στιγμή να το επιβεβαιώσει στη πράξη… Στην αρχή όλα δείχνουν να πηγαίνουν καλά, μέχρι που η οικονομική αλλά και η προσωπική κρίση που αντιμετωπίζει τον κάνουν να αμφισβητήσει την μέχρι τώρα πορεία του στη ζωή και να ξεκινήσει ένα ταξίδι για να συναντήσει παλιούς φίλους αλλά και άγνωστους ανθρώπους. Στην πορεία του αυτή συλλέγει ιστορίες με “Ομορφιές και Δυσκολίες” από μια χώρα που δεν θα είναι ποτέ ξανά η ίδια…
22.45
10η Μέρα. Σκην. Βασίλη Μαζωμένου. Ελλάδα, 2012. 83′
Βραβείο Καλύτερης Ταινίας Μυθοπλασίας Μεγάλου Μήκους, Βραβείο Καλύτερης Σκηνοθεσίας (Βασίλης Μαζωμένος), Βραβείο Καλύτερης Φωτογραφίας (Γιώργος Παπανδρικόπουλος)
O Αλί, ένας Αφγανός Μουσουλμάνος ζει στην Αθήνα. Επιχειρεί να κερδίσει πρόσβαση στο όνειρο της Δύσης, ενώ παράλληλα είναι κυριευμένος από τις αναμνήσεις της πατρίδας του, του ταξιδιού του προς την Ευρώπη και των «εφιαλτών» του.
[Σάββατο 7 Δεκεμβρίου 2013]
Καλύτερη ταινία μυθοπλασίας μικρού μήκους (Βραβείο που αποδόθηκε εξίσου σε τρεις ταινίες)
Αυτός κλέβει, αυτός πουλάει, αυτός σκοράρει. Μέρες έρχονται, μέρες φεύγουν. Αλλά σήμερα κάτι διαφορετικό θα συμβεί
Το Παντοπωλείον. Σκην. ʼλκη Σδούγκου. Ελλάδα, 2013. 10′
Καλύτερη ταινία μυθοπλασίας μικρού μήκους (Βραβείο που αποδόθηκε εξίσου σε τρεις ταινίες)
Ο ήλιος ρίχνει τα πέπλα του σε ένα συνοικιακό και παραδοσιακό παντοπωλείο στην καρδιά της Αθήνας. Η ώρα είναι περίπου 8 το πρωί. Η μπριόζα και πάντα χαμογελαστή παντοπώλης τακτοποιεί τον πάγκο της με θρησκευτική ευλάβεια περιμένοντας σχεδόν ανυπόμονα να εξυπηρετήσει με ζήλο τον πρώτο πελάτη.
Το κουδουνάκι της βαριάς πόρτας χτυπά και μέσα μπαίνει ένας άνδρας γύρω στα 45 “απαιτώντας” τις φωτογραφίες του γείτονά του. Αργότερα το κουδουνάκι ξαναηχεί. Αυτή τη φορά την πόρτα ανοίγει μια γυναίκα ζητώντας ένα… αυτοκίνητο, ενώ λίγα λεπτά αργότερα ένας έφηβος με θράσος και σβελτάδα εισβάλλει στο παντοπωλείο για να αποκτήσει τις αγαπημένες του ταινίες. Στο ξεχωριστικό αυτό κατάστημα η ιδιαίτερη πελατεία δε σταματά ποτέ. Ένας άνδρας είναι αποφασισμένος να παραγγείλει…παρέα, ενώ ένα μικρό και πανέμορφο κορίτσι ψάχνει…φίλους.
Η ευγενέστατη παντοπώλης μας είναι έτοιμη να εξυπηρετήσει κάθε παράλογη απαίτηση φυσικά, με το αζημίωτο. Άλλωστε δεν είναι ένα απλό μπακάλικο. Πόσο ασφαλές όμως είναι τελικά ένα παντοπωλείο στο οποίο ΟΛΑ προσφέρονται ανεξέλεγκτα και σε αφθονία χωρίς κανέναν περιορισμό ;
Τηλεμάχεια. Σκην. Alexander Nally. Ελλάδα/Μεγάλη Βρετανία, 2013. 119′
Βραβείο Πρώτου Αντρικού Ρόλου (Patrick Fryer, Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης)
Η Τηλεμάχεια είναι ένα ταξίδι αυτογνωσίας εμπνευσμένο από την Οδύσσεια του Ομήρου. Η ιστορία ακολουθεί τον Τηλέμαχο (Patrick Fryer), ένας Ελληνο-Άγγλος νεαρός που το σκάει από το σπίτι του για να βρει τον πραγματικό του πατέρα στην Σκιάθο.
20.30
Ξένη Χώρα. Σκην. Κυριακή Μάλαμα. Ελλάδα, 2013. 34.44′
Καλύτερο Δημιουργικό Ντοκιμαντέρ (Βραβείο που αποδόθηκε εξίσου σε τρεις ταινίες)
Το φιλμ αποτελεί μέρος της σειράς «ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑ», η οποία βασίζεται σε προσωπικές αφηγήσεις προσφύγων από τη Μικρά Ασία. Μνήμες από τις πρώτες μέρες στην Ελλάδα, όταν οι περισσότεροι ήταν ξυπόλυτοι και πεινασμένοι, αποδεκατισμένοι από το κρύο και τις αρρώστιες. Την ίδια εικόνα παρουσιάζουν και οι περισσότεροι πρόσφυγες σήμερα.
Αίμα. Σκην. Διαμαντή Καραναστάση. Ελλάδα, 2012. 85′.
Βραβείου Καλύτερου Concept για Ταινία Μυθοπλασίας Μεγάλου Μήκους, Βραβείο Πρώτου Γυναικείου Ρόλου (Βίκυ Βολιώτη – Βραβείο που αποδόθηκε εξίσου σε δύο ταινίες), Βραβείο Καλύτερου Σεναρίου (Διαμαντής Καραναστάσης – Διασκευή από θεατρικό έργο της Μαριάννας Κάλμπαρη)
Ένας άντρας μεγαλωμένος με τα μάτια του κλειστά. Για να τα ανοίξει θα πρέπει να μάθει τα πώς, τι και γιατί του αληθινού πόθου. Ο μόνος οδηγός σε αυτό του το ταξίδι είναι οι αναμνήσεις. Το έργο είναι εμπνευσμένο από τον Αρχαίο Ελληνικό Μύθο του Οιδίποδα.
22.30
Μια νύχτα στην Αθήνα. Σκην. Δημήτρη Αρβανίτη. Ελλάδα, 2013. 94′
Βραβείο Καλύτερου Performer (Κλέων Γρηγοριάδης)
Αθήνα , η πόλη με τις ατέλειωτες διαδρομές. Η μέρα γεμίζει ρουτίνα, η νύχτα όμως τινάζει από τη φούστα της χιλιάδες μυστικά. Ένας ταξιτζής πιστεύει στον Θρύλο και φτιάχνεται με κόκες. Μια σεναριογράφος ζει τις ιστορίες που η ίδια γράφει. Τρεις φοιτητές αναλαμβάνουν fake ξεκαθαρίσματα λογαριασμών. Μία διάσημη σοπράνο θυσιάζει το ταλέντο της για να συμφιλιωθεί με την κόρη της. Ένα gothic tattoo – girl χαράζει τις ποινές της σε σάρκες και ψυχές. Μια τραβεστί βάζει τον εραστή της στη θέση του. Μια παρουσιάστρια ραδιοφώνου ξορκίζει την κατάθλιψη ζώντας στα FM. Η Αθήνα by night και τα πλάσματά της, άνθρωποι που θα συναντηθούν, σε μια και μοναδική νύχτα που θα τους αλλάξει τη ζωή. Ένα σουρεαλιστικό κωμώδραμα από τον Δημήτρη Αρβανίτη.
[Κυριακή 8 Δεκεμβρίου 2013]
Αποδημία. Σκην. Κατερίνα Αθανασοπούλου. Ελλάδα/Μεγάλη Βρετανία, 2012. 5
Βραβείο Καλύτερου Animation
Στον Θεαίτητο του Πλάτωνα, ο Σωκράτης παρομοιάζει την ανθρώπινη ψυχή με κλουβί μέσα στο οποίο οι γνώσεις είναι πουλιά που πετούν. Ο άνθρωπος γεννιέται με το κλουβί άδειο και καθώς μεγαλώνει συλλέγει πουλιά-γνώσεις που μπαίνουν στο κλουβί για μελλοντική χρήση. Όταν χρειαστεί μια γνώση, με το χέρι προσπαθεί να τη πιάσει – κάποιες φορές όμως συλλαμβάνει λάθος πουλί.
Η Ορνιθολογία χρησιμοποιεί τον όρο “Zugunruhe” για να περιγράψει την ταραχώδη, ανυπόμονη συμπεριφορά των πουλιών πριν τη μετανάστευση, που παρουσιάζεται σε ελεύθερα αλλά και έγκλειστα πουλιά.
Οι δύο αυτές εικόνες – τα πουλιά σαν κάτοικοι της ανθρώπινης ψυχής/κλουβί και η ταραχή του φυλακισμένου πτηνού που θέλει να αποδράσει αποτέλεσαν το έναυσμα για την Αποδημία:
Ένα σμήνος πουλιών κυκλώνει και κινεί ένα όχημα-κλουβί, αναζητώντας τη φυγή απο μια εγκαταλελειμμένη, μισοτελειωμένη πόλη, με δρόμους που διακόπτονται από θραύσματα αποκαθηλωμένων ανδριάντων. Τα χέρια αυτά είναι ταυτόχρονα η αναζήτηση της γνώσης αλλα και οι ξεπερασμένοι ήρωες-ηγέτες που αρνηθήκαμε αλλά συνεχίζουν να μας κυνηγούν. Ενώ η Ευρώπη μοιάζει να αποσυντίθεται, ένα πορτρέτο της Αθήνας.
Γκρίζα Διαδρομή. Σκην. Άντυ Παπαδημητρίου. Ελλάδα, 2012. 23′
Τιμητικό Βραβείο για τον Νικήτα Τσακίρογλου
Ο Αλέξης, ένας νέος με αυτοπεποίθηση, ερωτεύεται την Σύνθια και ονειρεύονται μαζί, μέχρι που χωρίζουν. Ένα αλληγορικό ταξίδι ξεκινά για τον Αλέξη με φόντο το ταραχώδες τοπίο της κρίσης και ο ήρωάς μας θα πρέπει να υπερβεί τα εμπόδια ώστε να συνεχίσει.
Προοπτικές. Σκην. Αλέξανδρου Παπαθανασίου. Ελλάδα/Μεγάλη Βρετανία, 2013. 19.42′
Τιμητικό Βραβείο για τον Κώστα Καζάκο
Η λέξη ποίηση προέρχεται απο τις Ελληνικές ρίζες που σημαίνει ‘ποιώ’ δηλαδή δημιουργώ. Ο αγώνας για μια κοινωνική αλλαγή μπορεί να είναι ποιητικός και δημιουργικός όπως ένα σπουδαίο έργο τέχνης.
Προοπτικές είναι το πορτρέτο του επιφανή Έλληνα θεατρικού σκηνοθέτη, παραγωγού και ηθοποιού Κώστα Καζάκου, o οποίος σε στιγμές κοινωνικής και οικονομικής ανάφλεξης δημιουργεί ριζοσπαστικό θέατρο στην Ελλάδα. Το 1973 ο Κώστας Καζάκος ανταποκρίθηκε ενάντια στην εξουσία της δικτατορίας με την δημιουργιά θεάτρου της διαμαρτυρίας, της κοινωνικής και της πολιτισμικής αφύπνησης. Σήμερα ο Κώστας Καζάκος βρίσκεται σε ένα παρόμοιο προσανατολισμό που είναι ενάντια της τρέχουσες οικονομικές και πολιτικές εξουσίες.
Προοπτικές είναι μια λυρική και χρωματική απόδοση μιάς δραματικής κοινωνικής πραγματικότητας. Είναι η ιστορία ενός ανθρώπου που αποκτά ευρύτερη κοινωνική σημασία.
Ηφαίστειο. Σκην. Άρης Φατούρος, 2003. 13′.
(Ειδική προβολή στο Λονδίνο εκτός συναγωνισμού)
21.15
Τιμητική Απονομή των Βραβείων Οδυσσέας 2013.
Την τελετή θα συνοδέψουν μουσικά ο Σάκης Τσιλίκης με το Δημήτρη Ψαριανό, ερμηνεύοντας αγαπημένες μελωδίες.
Πληροφορίες – Κρατήσεις θέσεων στα ταμεία του Ιδρύματος (Πειραιώς 206, Ταύρος) και τηλεφωνικά 210 3418579, Δευ – Παρ 11:00 – 14:00.
ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
(Είσοδος Ελεύθερη – Απαραίτητη η κράτηση θέσεων)
3€ ανά προβολή / 6€ ημερήσιο
Αρχεία:
