Για τρία βράδια, ο προαύλιος  χώρος του Δημοτικού Θεάτρου Πειραιά μεταμορφώνεται σε έναν υπαίθριο κινηματογράφο αφιερωμένο στα 100 χρόνια από τη γέννηση του Μιχάλη Κακογιάννη. Το Δημοτικό Θέατρο Πειραιά σε συνεργασία με το Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης  προβάλλει την πολυβραβευμένη τριλογία του Μιχάλη Κακογιάννη, Ηλέκτρα, Τρωάδες,  Ιφιγένεια.

Οι προβολές αφιερώνονται στην Ειρήνη Παπά και στον Κώστα Καζάκο. 

Χαιρετισμός Ειρήνης Στ. Νταϊφά (Δημοτική Σύμβουλος Πολιτισμού Δήμου Πειραιά)

Αγαπητές φίλες και φίλοι,

Αγαπητοί λάτρεις της 7ης Τέχνης καλησπέρα,

Με ιδιαίτερη συγκίνηση  και περηφάνεια, σας υποδέχομαι απόψε εδώ, στον Προαύλιο χώρο του Δημοτικού Θεάτρου Πειραιά, στο πλαίσιο του φεστιβάλ «Πειραιάς Artport II», που πραγματοποιείται για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά, και σε συνεργασία με το Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης, μεταμορφώνει για τρεις ημέρες, σε έναν υπαίθριο κινηματογράφο και με πυξίδα το φεγγάρι και τ’ αστέρια θα ταξιδέψουμε για 3 νύχτες στον θαυμαστό κόσμο του αρχαιοελληνικού δράματος και του Μιχάλη Κακογιάννη.

Με το μαγικό τρόπο που η μοίρα στην αρχαιοελληνική τραγωδία στέκεται πάνω απ’ όλους και απ’ όλα,  έτσι και τώρα, η μοίρα το έφερε ώστε αυτό το αφιέρωμα για τα 100 χρόνια από τη γέννηση του Μιχάλη Κακογιάννη, να γίνει και αφιέρωμα μνήμης για τους μεγάλους μύστες της τέχνης: Ειρήνη Παππά και Κώστα Καζάκο, που χάσαμε πριν λίγες μέρες. Και ασφαλώς δεν είναι περίεργο που αυτοί οι τρεις πρωτομάστορες της τέχνης τους, είχαν συναντηθεί, συνεργαστεί, εμπνευστεί και εμπνεύσει ο ένας τον άλλον, επηρεάσει την καλλιτεχνική, αλλά και την ανθρώπινη υπόσταση τους.    

Όταν η φίλη και πρόεδρος του Ιδρύματος Κακογιάννη, Ξένια Καλδάρα, γνωρίζοντας την αγάπη και την φιλία που με συνέδεε με τον Μιχάλη Κακογιάννη, μου πρότεινε να προλογίσω τις υπαίθριες προβολές των τριών εμβληματικών του ταινιών: «Ηλέκτρα», «Τρωάδες» και «Ιφιγένεια», δέχτηκα χωρίς δεύτερη σκέψη γιατί δεν θα μιλούσα ως Εντεταλμένη Δημοτική Σύμβουλος Πολιτισμού του Δήμου Πειραιά, αλλά ως μία λάτρης της τέχνης, που είχε την χαρά  να έχει κάνει ατέλειωτες συζητήσεις με τον δημιουργό τους. Δεν φανταζόμουν βεβαίως ότι σε αυτή την συνάντησή μας θα πρέπει να αποχαιρετήσω την επίσης αγαπημένη και καλή μου φίλη, Ειρήνη Παππά και τον σπουδαίο Κώστα Καζάκο.

Ο Μιχάλης Κακογιάννης, είναι ένας από τους σπουδαιότερους Έλληνες κινηματογραφιστές, με τεράστια απήχηση τόσο στην Ελλάδα όσο και Διεθνώς. Ανάλογης σπουδαιότητας είναι και το έργο του ως σκηνοθέτης της όπερας και του θεάτρου. Για εμένα όμως ήταν αγαπημένος φίλος και μέντορας. Οι συζητήσεις μας, είτε γενικές είτε πιο προσωπικές, μου έδειχναν καινούργια μονοπάτια που με συντροφεύουν πάντα.

Με την ευκαιρία του αφιερώματος στις 3 ταινίες του, τις βασισμένες στον αρχαιοελληνικό μύθο και τις τραγωδίες του Ευριπίδη, θα ήθελα αντί για δικές μου σκέψεις, να μοιραστώ μαζί σας κάποιες δικές του σκέψεις γι’ αυτές τις ταινίες που θα προσπαθήσω να σας τις μεταφέρω όσο πιο πιστά γίνεται.

Ήταν σε κάποιο ανάλογο αφιέρωμα που του έκαναν και στο οποίο έτυχε να τον συνοδεύσω, όταν μετά την προβολή και σε ερωτήσεις που του έκαναν γύρω από την αρχαία τραγωδία και τις ταινίες του, ο Μιχάλης Κακογιάννης είχε πει: Δεν πλησίασα ποτέ την αρχαία τραγωδία ακαδημαϊκά, γιατί αυτά τα έργα δεν γράφτηκαν για να διαβάζονται αλλά για να παίζονται. Με τα μάτια και τα αφτιά, πιάνει κανείς τα μηνύματα στην αρχαία τραγωδία κι ύστερα με το διάβασμα. Γι’ αυτό  και δεν προσπάθησα να προσαρμόσω το θέμα στη σύγχρονη εποχή πέρα από μια φυσική αναπροσαρμογή της γλώσσας. Η ουσία είναι να κάνεις τον θεατή να έχει άμεση επαφή με το δράμα αυτό, καθαυτό. Να έρθει σε επαφή με την ψυχή του ανθρώπου και του δημιουργού. Αυτές οι τρεις τραγωδίες είναι από τα καλύτερα και πιο σπουδαία έργα της Παγκόσμιας Δραματουργίας και αυτό που πρέπει να κάνεις είναι να εκπληρώσεις τις προθέσεις του συγγραφέα, δίνοντας στο έργο του, άμεση ζωή, σημερινή.

Με αυτά τα λόγια του Μιχάλη Κακογιάννη, όσο πιο πιστά τα θυμάμαι, θα ήθελα να κλείσω τον αποψινό μου χαιρετισμό στο αφιέρωμα για τα 100 χρόνια από την γέννηση του μεγάλου μας Μιχάλη Κακογιάννη και να αφεθούμε στη μαγεία και την ποίηση των ταινιών του στέλνοντας και μια ευχή για «ΚΑΛΟ ΤΑΞΕΙΔΙ» στην Ειρήνη Παππά και τον Κώστα Καζάκο που θα ζουν πάντα μέσα μας και μέσα και από τις ταινίες του Μιχάλη Κακογιάννη!

Σας ευχαριστώ πολύ και καλή σας θέαση!!!