ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ της Ομάδας Χορού «κι όμΩς κινείται» στο www.mcf.gr

από την Αφροδίτη Ερμίδη

Η ομάδα χορού «κι όμΩς κινείται» παρουσίασε στο θέατρο του Ιδρύματος Μιχάλης Κακογιάννης, την παράσταση puRgatoЯio, βασισμένη στο Καθαρτήριο (purgatorio) του Δάντη. Έξι χορευτές και τέσσερις μουσικοί, πρόσφεραν ένα ιδιαίτερο θέαμα που συνδύαζει το χορό με τα ακροβατικά και τη ζωντανή μουσική.
Η Χριστίνα Σουγιουλτζή, από τα ιδρυτικά μέλη της ομάδας, μας μίλησε δίνοντας μας περισσότερη γνώση για το πώς ξεκίνησε η ιδέα για τη παράσταση και μέσα από ποια διαδικασία ολοκληρώθηκε.

Πώς εξελίσσεται η υπόθεση της παράστασης puRgatoЯio;

Πρόκειται για έναν ήρωα ο οποίος πάει ένα μεγάλο ταξίδι. Συναντά τέρατα, περνάει από τη Κόλαση, συναντά τους πεθαμένους, οι φίλοι του είναι στο παράδεισο, οι εχθροί του είναι στη Κόλαση. Είναι ένα ανθρωπάκι μέσα σε ένα σύμπαν τεράστιο που παλεύει με δαίμονες και αμαρτήματα, ενώ άγγελοι τον βοηθάνε στη διαδρομή του. Τελικά βρίσκει την αγαπημένη του Βεατρίκη, η οποία τον πάει στο Παράδεισο.

Πώς αποτέλεσε έμπνευση για εσάς, το κείμενο Θεία Κωμωδία του Δάντη;

Η συζήτηση ξεκίνησε πριν από 7 χρόνια. Ο Camilo (Bentancor) είναι αργεντινός και παρόλο που προέρχεται από διαφορετικό περιβάλλον, του αρέσει πολύ η ελληνική μυθολογία. Αρχίσαμε να συζητάμε περί αυτής, περί χριστιανισμού και εκεί εμφανίστηκε ο Δάντης.
Εγώ δεν ήξερα κάτι παραπάνω από τις δαντικές εικόνες κολάσεως, τα κλισέ που γνωρίζουμε όλοι. Διαβάζοντας το βιβλίο, στην αρχή αντιπάθησα φρικτά το Δάντη! Με ξένισε πολύ, μου ήταν δύσκολο το κείμενο, αλλά τελικά με συνεπήρε η ιδέα «Κόλαση-Καθαρτήριο-Παράδεισος». Έχει μία σκέψη πολύ παιδική και τελικά πολύ αισιόδοξη!
Δεν είχαμε σκεφτεί καθόλου οτι αυτό μπορεί να γίνει παράσταση. Στη πορεία όμως σκεφτήκαμε να κάνουμε κάποιες σκηνές από τη Κόλαση του Δάντη, περισσότερο όμως ειρωνευόμενοι την κατάσταση του βιβλίου.
Μετά διάβασα και τη μετάφραση του Καζαντζάκη που είχε πολλές καινούργιες λέξεις, έτυχε να γνωρίσω και τους Χαίνηδες και κάπως κόλλησε όλο αυτό μαζί γιατί ο Αποστολάκης επιμένει πολύ στη γλώσσα.
Αυτό επίσης που με εντυπωσίασε ειναι οτι την περίοδο εκείνη με τις Σταυροφορίες, ο πολιτισμός βρίσκεται στην Ανατολή, ενώ στη Δύση είναι σκοτάδι, όλο το φως έρχεται από την Ανατολή. Κάποια στιγμή αναζητάς μια παράδοση καλλιτεχνική, ειδικά στο χορό που όλα είναι Αμερικανο-ευρωπαϊκά. Και είναι πολύ περίεργο οτι την εποχή του Δάντη όλος ο πολιτισμός ήταν εκεί, ανατολικά.
Έτυχαν πολλές συμπτώσεις και αποφασίσαμε να το κάνουμε παράσταση, με πολλές αμφιβολίες, πάντως. Σκεφτόμασταν: «να πούμε οτι είναι Κόλαση με αφορμή το Δάντη;» Γιατί είναι μεγάλη κουβέντα! Και ο χορός δεν έχει υπόθεση. Υπάρχει κίνδυνος όταν καταπιάνεσαι με θέματα κοσμογονίας.

Τί ρόλο έπαιξε η ζωντανή μουσική στη παράσταση;

Στη παράσταση γίνεται διάλογος με τη μουσική. Θυσιάσαμε πάρα πολλά κινησιολογικά κομμάτια στα οποία είμαστε καλοί, για να ταιριάξει αυτό που κάνουμε με τη μουσική. Αλλά και οι μουσικοί θυσίασαν πολλά που θα τους αναδείκνυαν, για να μας βοηθήσουν στο έργο. Για παράδειγμα, δεν κάνανε σόλο που γι’ αυτούς είναι η δεξιοτεχνία τους και εμείς αντίστοιχα, ενώ οι μισοί της ομάδας είναι ακροβάτες, δεν έχουμε καθόλου ακροβατικά πατώματος.
Όταν άκουγα την μουσική των Χαίνηδων, στην αρχή με ξένιζε και τώρα στη παράσταση ακούγεται από προ-κλασσικής εποχής μουσική μέχρι ταξίμια και οθωμανική μουσική το οποίο μπορεί να φαίνεται αταίριαστο, αλλά με το έργο είναι πολύ ταιριαστό.

Τί το διαφορετικό έχει το puRgatoЯio, σε σχέση με άλλες δουλειές σας;

ʼλλες παραστάσεις που έχουμε κάνει είναι πιο «ελαφριές» πιο φαντεζί! Αυτή μας βγήκε λίγο βαριά αλλά δεν το κάναμε επίτηδες, δεν μπορείς να ξεφύγεις από το κάρμα του βιβλίου. Μερικοί δεν το περίμεναν από εμάς αυτό. Αλλά ούτε κ εμείς το περιμέναμε! Για παράδειγμα στη προηγούμενη παράσταση μας arriba, ήταν όλα overdose, σε κλίμα πανηγυριού!

Πώς ήταν η εμπειρία να παρουσιάσετε για πρώτη φορά την παράσταση σας σε ένα νέο χώρο, στο Ίδρυμα Κακογιάννη?

Μόλις ξεκινήσαμε τις πρόβες, το προηγούμενο studio που δουλεύαμε, γκρεμίστηκε και μείναμε «άστεγοι». Αυτό μας ταλαιπώρησε ιδιαίτερα. Όταν είδαμε εδώ το μέρος, στην αρχή δεν πίστευα οτι θα μπορούσαμε να κάνουμε πρόβες, γιατί ήταν πολύ πολυτελές για εμάς! Το παλιό μας κτίριο ήταν ένα συνεργείο αυτοκινήτων! Aλλά τελικά ήταν φοβερά μεγάλη η ευκολία γιατί μας παραχώρησαν το μέρος και για να κάνουμε τις πρόβες μας και η συνεργασία με το ίδρυμα ήταν άψογη.

Ποιά είναι η ιστορία της ομάδας «κι όμΩς κινείται»;

Τυπικά η ομάδα ξεκίνησε το 2003. Η αρχή έγινε με τη γνωριμία μου το Camilo ο οποίος ήταν ακροβάτης ή καλύτερα καλλιτέχνης τσίρκου, κάνει τον κλόουν, ακροβατικά, τα πάντα! Για εμένα ήταν αποκάλυψη! Μου άρεσε πάρα πολύ ως performer. Δηλαδή η ομάδα ξεκίνησε ως ντουέτο. Ουσιαστικά πρόκειται για μια ένωση διαφορετικότητας, αφού εγώ προέρχομαι από τον παραδοσιακό χορό και από μικρή έκανα μπαλέτο.

Ερμίδη Αφροδίτη