
Εφυγε χθες από τη ζωή ένας σπουδαίος εργάτης της τέχνης του κινηματογράφου.
Ο Θόδωρος Αδαμόπουλος, στυλοβάτης της Ταινιοθήκης της Ελλάδος που συνέβαλε αποφασιστικά στη συγκρότηση της συλλογής της, ήταν ο άνθρωπος που δούλεψε ακούραστα για τη διάσωση της συλλογικής κινηματογραφικής μας μνήμη.
Ήταν εκείνος στον οποίο εμπιστεύτηκε τη διεύθυνση της Ταινιοθήκης η ιδρύτριά της, Αγλαΐα Μητροπούλου, προσωπική του φίλη μαζί με τον Μιχάλη Κακογιάννη. Μέχρι χθες, παρέμενε ενεργός και δραστήριος, με διαρκή και ειλικρινή έγνοια για την τέχνη που αγάπησε και υπηρέτησε, από τη θέση του προέδρου της Γενικής Συνέλευσης της Ταινιοθήκης.
Ο Θόδωρος Αδαμόπουλος έπαιζε κρυφά, επί δικτατορίας, όλα τα απαγορευμένα αριστουργήματα του παγκόσμιου κινηματογράφου στο νεοκλασικό της Κανάρη, εξαπατώντας τη χουντική λογοκρισία. Ηταν ο πρώτος εξειδικευμένος στην Ελλάδα στην επιστημονική αποκατάσταση και συντήρηση κινηματογραφικών ταινιών, ανοίγοντας το δρόμο για την τεχνογνωσία της Ταινιοθήκης της Ελλάδος στη διάσωση του ελληνικού κινηματογράφου. Κυριολεκτικά πάλεψε, μαζί με το Νίκο Κούνδουρο, για να αποκτήσει η Ταινιοθήκη τη μόνιμη έδρα της στον Κεραμεικό και σταθερό κωδικό χρηματοδότησης, ένα όνειρο που όμως δεν είδε να εκπληρώνεται.
Από τα χέρια του πέρασαν γενιές κινηματογραφιστών, που βρήκαν την καλλιτεχνική τους ωρίμανση στο φιλόξενο σκοτάδι της Ταινιοθήκης, στη θρυλική στέγη της επί της οδού Κανάρη, το δεύτερο σπίτι του.
Τώρα, ήρθε η ώρα να συναντήσει και πάλι την σύζυγό του Τασία, και τον Δημήτρη Χατζή, το δεξί του χέρι στην Ταινιοθήκη, τον γιο που, όπως έλεγε, δεν απέκτησε ποτέ.
Τον αποχαιρετούμε με ευγνωμοσύνη για την προσφορά του στην τέχνη του κινηματογράφου.
Η κηδεία του θα πραγματοποιηθεί αύριο Παρασκευή 14 Ιανουαρίου (3 μ.μ.), στην Αμάρυνθο (Βάθεια) στην Εύβοια, τη γενέτειρα της συζύγου του Τασίας Μπαλαρούτσου, όπου έχει ταφεί και η ίδια.
Ο ΘΟΔΩΡΟΣ ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ
Γεννήθηκε στον Σκληρό Μεσσηνίας. Σπούδασε στην Ανωτάτη Σχολή Κινηματογράφου. Εργαζόταν από το 1964 στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος και διετέλεσε επί μακρόν Διευθυντής της, ενώ μέχρι χθες κατείχε τη θέση του προέδρου της Γενικής Συνέλευσης του Ιδρύματος.
Το 1970 σκηνοθετεί μαζί με τον Ιάσονα Γιαννουλάκη το πρώτο σήριαλ της ελληνικής τηλεόρασης με τίτλο: «Το Σπίτι με τον Φοίνικα». Για τη μικρού μήκους ταινία του η «Η Ρόδα» έχει πάρει το Κρατικό Βραβείο Κινηματογράφου. Στον κινηματογράφο εργάζεται σε διάφορους τομείς από το 1959.Όπως σημειώνει η Αγλαΐα Μητροπούλου στο βιβλίο της “Ελληνικός Κινηματογράφος”: “Δύο αδελφοί, οι Θόδωρος και Νίκος Αδαμόπουλος, ο πρώτος σκηνοθέτης και ο δεύτερος φωτογράφος, αιφνιδιάζουν ευχάριστα το κοινό, το 1964, με μια ταινία μικρού μήκους, τη Ρόδα. Χιούμορ, οξύτατη παρατηρητικότητα και ικανότητα ενορχήστρωσης, γύρω από ένα σατιρικό πυρήνα. Ο Θόδωρος Αδαμόπουλος, στον λίγο καιρό που του επιτρέπει η αφοσίωσή του στο έργο της Ταινιοθήκης της Ελλάδος, γυρίζει το λαογραφικό ντοκιμαντέρ Ήταν μέρα χαράς, στα ξεχασμένα—από τους ανθρώπους
της τέχνης και της πολιτικής—Ζαγοροχώρια, εφαρμόζοντας την τεχνική του σινεμά ντιρέκτ` πράγμα που δεν έγινε αντιληπτό από τους κριτικούς. Διασώζει τις τελευταίες αναλαμπές μεγάλων ζωγράφων και γλυπτών: Θωμόπουλος, Τόμπρος, Σώχος, κάνει μιαν έρευνα πάνω στο έργο του Μανώλη Καλομοίρη, και σε συνεργασία με τη Μαρία Κομνηνού, πραγματοποιεί το 1974, την πρώτη κινηματογραφική έρευνα στον προεκλογικό χώρο, δίνοντας το πολιτικό πορτραίτο μιας από τις πιο νευραλγικές ελληνικές
περιφέρειες, με το ντοκιμαντέρ Καβάλα 74“.
Φιλμογραφία
Ντοκιμαντέρ και ταινίες μικρού μήκους:
Η Ρόδα, 1964
Ένας γύρος στην Πελοπόννησο, 1967
Τα κάστρα, 1972
Ζαγορίτικο πανηγύρι, 1973
Μιχάλης Τόμπρος, 1974
Αντώνης Σώχος, 1974
Επαμεινώνδας Θωμόπουλος, 1975
Μανώλης Καλομοίρης, 1975
Καβάλα 74, 1975
Ταινίες:
Νυχτερινό ψάρεμα, 1958
Ένα κορίτσι σε περιμένει, 1960
Εικόνες από την Ελλάδα του 20ου αιώνα, 2000


