(Το Σάββατο 19 Μαρτίου 2016

δεν θα πραγματοποιηθεί 

το εργαστήριο “Σχολείο της Τέχνης” 

λόγω διεξαγωγής του 

17ου Πανελλήνιου Ομοιοπαθητικού Συνεδρίου

στου χώρους του Ιδρύματος Μιχάλης Κακογιάννης)

Κάθε Σάββατο, μέχρι τον Απρίλιο του 2016 σας περιμένει ένα διαφορετικό σχολείο γεμάτο εικαστικά, κίνηση, ομαδικά παιχνίδια, χειροτεχνία, κατασκευές, θεατρικό παιχνίδι, όπερα, ιστορία της τέχνης, λαογραφία, εργαστήρια κινηματογράφου, μουσική, αφήγηση παραμυθιών, εργαστήρια καραγκιόζη, μα πάνω από όλα δράση, δημιουργία και διασκέδαση!

Μέσα από ένα πολυεπίπεδο πρόγραμμα δραστηριοτήτων όλων των μορφών της τέχνης, τα παιδιά έρχονται σε επαφή με ποικίλη θεματολογία και  παράλληλα αξιοποιούν και αναδεικνύουν στοιχεία του χαρακτήρα τους μέσα από την ομαδική δράση.

Το Σχολειό της Τέχνης αποτελεί μία νέα πρόταση στο χώρο των παιδαγωγικών, εκπαιδευτικών δραστηριοτήτων, με εργαστήρια δημιουργικού παιχνιδιού. Βασιζόμενοι σε μία παιδαγωγική προσέγγιση που στηρίζεται στο παιχνίδι, μέσα από τo οποίο τα παιδιά  ανακαλύπτουν τις δυνατότητές τους και τις εξελίσσουν επικοινωνώντας με διαφορετικούς τρόπους, δίνουμε μια νέα διάσταση στον συνδυασμό εκπαιδευτικής δραστηριότητας και διασκέδασης.

Το Σχολείο της Τέχνης είναι ένας χώρος όπου οι έννοιες Σχολείο-Τέχνη – Παιχνίδι συναντιούνται δημιουργικά και συνενώνουν την αξία και το ρόλο που διαδραματίζουν. Το κάθε πρόγραμμα που υλοποιείται , στήνεται με κύριο άξονα όλες τις μορφές της Τέχνης. Ολοκληρώνοντας τα παιδιά την εκάστοτε δράση, έχουν δεχτεί ουσιαστική ευχαρίστηση που προκύπτει από την συμμετοχή και την συνδημιουργία.

1) «Το παιχνίδι των χρωμάτων»: Τα παιδιά ανακαλύπτουν τα σημαντικότερα κεφάλαια της  ιστορίας της τέχνης μέσω των έργων σπουδαίων ζωγράφων. Σε αυτά τα εργαστήρια, τα παιδιά θα ψυχαγωγηθούν προσεγγίζοντας τους μεγάλους ζωγράφους αυτοσχεδιαστικά μέσω κολάζ, αλλά θα γνωρίσουν και το  πως γίνεται  η αγιογράφηση των εκκλησιών, τι είναι η δίσκος της Φαιστού , τα κυκλαδικά εδώλια κ.λ.π.

2) «Με τα φτερά της μουσικής»: Με ένα μουσικό καράβι ταξιδεύουμε στο θαυμαστό κόσμο της κλασικής μουσικής και μέσα από τα πιο δημοφιλή έργα που έχουν γραφτεί ανά τους αιώνες γνωριζουμε τις Τέσσερις Εποχές του Βιβάλντι, τη Μικρή Νυχτερινή Μουσική του Μότσαρτ, την Πέμπτη Συμφωνία του Μπετόβεν, τον Καρυοθραύστη του Τσαϊκόφσκι και παράλληλα οι μικροί ακροατές εξοικειώνονται με όρους όπως «προκλασική», «μπαρόκ», «κλασική», «ρομαντική» ή «τζαζ» μουσική.

3) «Ο κουρέας της Σεβίλλης»: Όλα τα είδη των τεχνών ενσωματώνονται ή μπορούν να συμπεριληφθούν στην όπερα. Μουσική, δράμα, χορός, εικαστικές και τόσες άλλες τέχνες αποτελούν μέρος μιας παράστασης. Οι όπερες αντλούν τα θέματά τους από διάφορες πηγές: μυθολογία, ιστορία, παραμύθια, θρύλους, λογοτεχνικά έργα κ.ά. Αρκεί η ιστορία να εμπνεύσει το συνθέτη. Έτσι και το θεατρικό έργο του Μπωμαρσαί γίνεται διάσημο έργο από το Ροσσίνι που το μεταμορφώνει σε ένα συναρπαστικό παραμύθι όπου τα παιδιά θα ανακαλύψουν τη μαγεία της όπερας και  μέσα από ένα διαδραστικό παιχνίδι  να παίξουν τους ρόλους σύμφωνα με τις σκηνές του έργου.

4) «Αφηγήσεις  παραμυθιών»: αγαπάμε τα παραμύθια και κάθε μορφή λόγου, γραπτή ή προφορική, που μεταδίδει την ανθρώπινη ανάγκη για έκφραση. Από τα παραμύθια της λαϊκής παράδοσης, στα κλασικά και τις σύγχρονες αστικές ιστορίες, όλα εδώ βρίσκουν το φυσικό τους χώρο. Από τους μύθους του Αισώπου όπου θα συναντήσουμε τις χελώνες, τον κάβουρα και την αλεπού, στα κάστρα, τους ιππότες, και τους δράκους,  ακολουθούμε την λαϊκή παράδοση και φτιάχνουμε το δικό μας παραμύθι.

5) «Εργαστήρια  Καραγκιόζη»: Ο Καραγκιόζης γνήσια έκφραση της λαϊκής σοφίας, διασκεδάζει όλα τα προβλήματα και τις δυσκολίες. Έχει τη δύναμη του λόγου και την υπεροχή του μεγαλείου ψυχής. Τα παιδιά μαθαίνουν τα μυστικά του μπερντέ, ζωγραφίζουν τις φιγούρες, μπαίνουν πίσω από τη σκηνή και δίνουν τις δικές τους παραστάσεις.

6) «Και ήρθε η ώρα να παίξουμε θέατρο»: Μέσα από τις τεχνικές του θεατρικού παιχνιδιού τα παιδιά διευρύνουν τους ορίζοντές τους, καταλαβαίνουν τον εαυτό τους αλλά και τον κόσμο των μεγάλων, ένα δυνατό μέσο έκφρασης που προσφέρει στο παιδί δημιουργία και το μέσο προσέγγισης της θεατρικής τέχνης. Το παιδί καλείται να συμμετάσχει σε ολόκληρη τη διαδικασία του θεατρικού παιχνιδιού, να αναλάβει ρόλους, να βιώσει το θεατρικό φαινόμενο.

7) «Ταξίδι στη μηχανή του χρόνου»: Με τις πορφύρες των βυζαντινών φτιάξε την δική σου εικόνα, γνώρισε την τέχνη του βιτρό, φτιάξε το δικό σου βυθό, πάρε μέρος στο εργαστήρι Ζωγραφικής που συναντά την παιδική φαντασία και οι πολύχρωμοι πίνακες του καλλιτέχνη γίνονται αφορμή για το δικό σου έργο. Πάρε μέρος στο εργαστήρι χαλκού που με οδηγό την έμπνευση σου θα φιλοτεχνήσεις το δικό σου δημιούργημα. Πάρε μέρος σε Κατασκευές και Χειροτεχνία και ανακάλυψε τη δημιουργική σου πλευρά.

8) «Κινηματογραφικό εργαστήρι»: Στο κινηματογραφικό εργαστήρι τα παιδιά θα έχουν μία μοναδική ευκαιρία να εξοικειωθούν τοσο με τη λογική της εικόνας όσο και της αφήγησης, να γνωρίσουν τον τρόπο με τον οποίο δημιουργείται στο μάτι η ψευδαίσθηση της κίνησης, να οργανώσουν με εκφραστική συνέπεια το περιεχόμενο των κινηματογραφικών κάδρων, να αντιληφτούν την σημασία της αλληλουχίας των σκηνών στην αφήγηση, να εξοικειωθούν με την έννοια του σεναρίου.

9) «Αγαπάω- μαθαίνω -χορεύω»: Ο χορός είναι ένας τρόπος έκφρασης και εκτόνωσης. Είναι μια μορφή τέχνης που καλλιεργεί πνευματικά και σωματικά τα παιδιά. Είναι μια τέχνη που γίνεται ομαδικά οπότε τα παιδιά μαθαίνουν να πειθαρχούν και να συγκεντρώνονται, ενώ ταυτόχρονα τα βοηθά στη στάση του σώματος τους.

10) «Παιχνίδια που ταξιδεύουν στο χρόνο»: Τα παιδιά  παίζουν με τα παιχνίδια που έπαιζαν οι παππούδες και οι γιαγιάδες στις γειτονιές και τις αλάνες που εξαφανίστηκαν. Κουτσό, αμπάριζα, περνά- περνά η μέλισσα, τυφλόμυγα, παιχνίδια που διατηρήθηκαν στο χρόνο παρά τις εποχικές αλλαγές και τις τεχνολογικές εξελίξεις. Συγχρόνως  μέσα από το ομαδικό παιχνίδι: μαθαίνουν να κοινωνικοποιούνται,  να πειθαρχούν στους κανόνες του παιχνιδιού,  να συνεργάζονται και να διατηρούν τη φυσική τους κατάσταση.

Όλα τα ανωτέρω προγράμματα θα πραγματοποιούνται από εξαίρετους για το κάθε είδος εκπαιδευτές  με την ανάλογη προσοχή και την τήρηση όλων των κανόνων ασφαλείας των παιδιών.

Ανατολή Αθανασιάδου (ηθοποιός-εμψυχώτρια θεατρικού παιχνιδιού)

Καλαβρυτινού Ευαγγελία (καθηγήτρια μοντέρνου χορού & μπαλέτου)

Ανδρέας Ξενόπουλος (μουσικός – ιδρυτής Piano Plus Festival)

Αλεξάνδρα Καπούτσου (ερευνήτρια κοινωνικής πολιτικής)

Φώτης Δημητρακάκης (σκηνοθέτης)

Μαρία Λυμπεράκου (σοπράνο – Όπερα Νέων)

Αναστάσιος Στέλλας (τενόρος – Όπερα Νέων)

ʼννα Σταυράτη (εμψυχώτρια)

Καλλιτεχνική δ/νση: Αλεξάνδρα Κερασίδου (σύμβουλος πολιτισμού)