INSENSO μία όπερα χωρίς μουσική

“Όσο ατελής κι αν είναι ο άνθρωπος όταν δίνει όσα δίνει είναι πολλά για έναν άλλον άνθρωπο. Είναι πολλά όταν αυτός παίρνει όσα θέλει. Όσα δίνει ο άνθρωπος είναι πολλά όταν τα παίρνει ένας άνθρωπος που τα θέλει. Ένας άνθρωπος είναι πολύς για έναν άνθρωπο. Τίποτε περισσότερο δεν υπάρχει για τον άνθρωπο από έναν άνθρωπο. Τίποτε δεν γεμίζει τον άνθρωπο όσο ένας άνθρωπος”.

Το έργο του Δημήτρη Δημητριάδη “Insenso”, παρουσιάζεται στο Black Box του Ιδρύματος Μιχάλης Κακογιάννης από τη Δευτέρα 17 έως την Τετάρη 26 Σεπτεμβρίου 2012 (εκτός Πέμπτης 20/9) σε σκηνοθεσία του Εμμανουήλ Κουτσουρέλη.

Πρόκειται για έναν αριστουργηματικό μονόλογο, εμπνευσμένο από τη γνωστή ταινία του Λουκίνο Βισκόντι Senso (1954), τον οποίο ο συγγραφέας του Δημήτρης Δημητριάδης χαρακτηρίζει ως “μια όπερα χωρίς μουσική”.

Με αφορμή την ηρωίδα του Βισκόντι ο Δημητριάδης δημιουργεί ένα νέο έργο με θέμα τη συνέχεια του προσωπικού δράματος της ηρωίδας και κατ’ επέκταση την αγωνία του ανθρώπου απέναντι στον έρωτα, την προδοσία και το ανέφικτο της ένωσης.

Το έργο αποδίδεται από τις ηθοποιούς Σταματίνα Παπαμιχάλη και Μαρίζα Τσάρη, ενώ το σκηνικό και τα κουστούμια επιμελείται η Αναστασία Αρσένη, την κίνηση η Κάτια Σαβράμη και τον ηχητικό σχεδιασμό ο Κ. Βήτα.

To Ιn στην λέξη Insenso δεν έχει μόνο αρνητική έννοια, η οποία κάνει την λέξη αυτή να σημαίνει το παράλογο, το υπερλογικό, το υπεραισθητό, το παράφρον – έννοια ωστόσο φαινομενικώς αρνητική αφού πρόκειται για την ερωτική διάσταση, για την αισθηματική πλευρά, μιας γυναίκας σε κατάσταση έξαρσης των αισθήσεων και των αισθημάτων αλλά και του ίδιου του μυαλού της ως έδρας του διανοητικού κέντρου εφόσον senso σημαίνει και το νόημα, την σκέψη, την φρόνηση.

Το Ιn σημαίνει και το «εντός», σημαίνει το «μέσα στις αισθήσεις, μέσα στα αισθήματα, μέσα στο νόημα», μέσα δηλαδή στην πλήρη διάσταση του σώματος, και μάλιστα τόσο μέσα ώστε δεν επιτρέπει αυτή η κατεύθυνση καμία παρέκκλιση, καμία υποχώρηση, καμία ένσταση : πρόκειται για την απόλυτη παραδοχή και για την απόλυτη παράδοση σ’ αυτό το «μέσα», με όλες τις συνέπειες που θα έχουν αυτή η παράδοση κι αυτή η παραδοχή, και πρώτη συνέπεια είναι η σταδιακή απομάκρυνση από την κατ’ εξοχήν οργανωμένη δομή που είναι η γλώσσα, ιδιαζόντως ανθρώπινου φορέα έκφρασης τού αισθήματος και τού νοήματος.

Η σταδιακή απομάκρυνση από την γλώσσα, κάνει την Λίβια Σερπιέρι να διολισθαίνει βαθμηδόν προς την έξοδο από την οργανωμένη λογική και το διαρθρωμένο συναίσθημα, και να προσεγγίζει βήμα προς βήμα το σημείο όπου η αποδιοργανωμένη γλωσσικώς εσωτερικότητά της βρίσκει την μοναδική δυνατότητα να περάσει από τους διαχωρισμούς στις ενοποιητικές διαδικασίες, από την απόσταση στην ένωση, από την Λίβια στον Φραντς, να εξέλθει από τα όρια τής συνοχής και τής συνέχειας και να εισέλθει στην περιοχή όπου δεν υφίσταται κανένας περιορισμός, όπου η ζωντανή Λίβια συναντά τον νεκρό Φραντς, όπου η ζωή και ο θάνατος ενώνονται αλληλοαναιρούμενοι, όπου αποκτά εμπράγματη διάσταση το ίδιο το insenso, γίνεται πραγματικότητα το αφύσικο, πραγματοποιείται το ανέφικτο, κερδίζεται αυτό που επί δύο σχεδόν αιώνες η Λίβια προσπαθεί να αποκτήσει : το σώμα τού Φραντς σκοτωμένο από την ίδια και άρα ενωμένο πια μαζί της, μη ανήκον σε κανέναν άλλον παρά μόνο σ’ αυτήν, αφού τώρα τον έχει κάνει απόλυτα δικό της και συγχρόνως η ίδια γίνεται ένα μ’ αυτόν.

Έτσι, insenso είναι η μετωνυμία τού έρωτα στην πέρα από οποιαδήποτε χαλιναγώγηση και οποιαδήποτε κανονικοποιημένη μορφή του. Ο έρωτας είναι insenso επειδή αρχίζει και επεκτείνεται από εκεί όπου τελειώνει η λογική και εξαντλείται το συναίσθημα, αφού τα θέτει και τα δύο πέραν των ορίων τους, και έτσι τους αποδίδει τις αληθινές διαστάσεις τους.

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
Διάρκεια: 55 λεπτά

13€ Κανονικό, 10€ Μαθητικό/ Φοιτητικό/ Κάτοχοι Κάρτας Ανεργίας (ΟΑΕΔ) & Πολυτέκνων (ΑΣΠΕ) & Ευρωπαϊκής Κάρτας Νέων/ Κάτοχοι Κάρτας Πολιτισμού/ Κάτοχοι Κάρτας Club IFA (Γαλλικού Ινστιτούτου) / Κάτοχοι Κάρτας ΙΤΙ (ΕΚΔΙΘ)/ ΑμΕΑ/ άνω των 65

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ
Σκηνοθεσία: Εμμανουήλ Κουτσουρέλης
Παίζουν: Σταματίνα Παπαμιχάλη και Μαρίζα Τσάρη
Σχεδιασμός Ήχου: Κ. Βήτα
Επιμέλεια Σκηνικού -Κοστουμιών: Αναστασία Αρσένη
Δραματουργική Επεξεργασία: Κωνσταντίνα Ζηροπούλου
Επιμέλεια Κίνησης: Κάτια Σαβράμη
Φωτισμοί: Μάριος Κουτσουρέλης
Εικαστικό θέμα αφίσας: Αλέξανδρος Ψυχούλης
Γραφιστικός Σχεδιασμός Αφίσας: Polkadot
Φωτογραφία: Παύλος Ευθυμίου
Ηχοληψία Μίξη Ήχου: Τάσος Μπακασιέτας
Hair Stylist: Λάουρα Λιτσίου
Βοηθός Σκηνοθέτη: Ηλέκτρα Κωνσταντακοπούλου
Βοηθός Σκηνογράφου – Ενδυματολόγου: Ελευθερία Τζίβα-Πέτροβα
Προβολή και Επικοινωνία: Ορσία Σοφρά
Παραγωγή: Art Syndicate