Η αίθουσα τέχνης Τεχνοχώρος παρουσιάζει την ατομική έκθεση της Δήμητρας Χανιώτη με τίτλο «Ο τρώσας και ιάσεται», υπό την επιμέλεια της ιστορικού τέχνης Λήδας Καζαντζάκη

Η αίθουσα τέχνης Τεχνοχώρος παρουσιάζει την ατομική έκθεση της Δήμητρας Χανιώτη με τίτλο «Ο τρώσας και ιάσεται», υπό την επιμέλεια της ιστορικού τέχνης Λήδας Καζαντζάκη

ΔΗΜΗΤΡΑ ΧΑΝΙΩΤΗ
Ο ΤΡΩΣΑΣ ΚΑΙ ΙΑΣΕΤΑΙ

επιμέλεια: ΛΗΔΑ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗ
Εγκαίνια: Τρίτη 29 Απριλίου 2014, 20:00
Διάρκεια: 24 Απριλίου – 24 Μαΐου 2014
 
Η αίθουσα τέχνης Τεχνοχώρος παρουσιάζει την ατομική έκθεση της Δήμητρας Χανιώτη με τίτλο «Ο τρώσας και ιάσεται», υπό την επιμέλεια της ιστορικού τέχνης Λήδας Καζαντζάκη.Ο τίτλος της έκθεσης διττός και αισιόδοξος, σημαίνει, ότι αυτός που προξένησε την πληγή θα τη γιατρέψει.
Καθρεφτίζεται στο ομώνυμο, εμβληματικό έργο της, το πλασμένο ως μια κλεψύδρα, αποτυπωμένη πάνω στο σήμα του σωσιβίου των πλοίων της γραμμής, που σχηματίζεται από μια ανάποδη ημιτελή οικοδομή, με τους χάρτες των αρχαίων λατομείων του μαρμάρου και το φτιαγμένο με τον τρόπο των παιδιών σπιτάκι να διαδηλώνουν την ανατροπή του κατεστημένου τρόπου σκέψης της «αντιπαροχής».
 
Η δημιουργία της Δήμητρας Χανιώτη συντίθεται με θραύσματα του παρελθόντος και του παρόντος.
Ως ένα κολλάζ διαφορετικών τεχνοτροπιών και υλικών, παραδοσιακών και σύγχρονων, εικόνων αγαλμάτων και μνημείων της αρχαιότητας και σημερινών εικόνων.
 
Συνδέει τη σταυροβελονιά που έμαθε από τη γιαγιά της και με την οποία κεντά το χαρτί καθώς και το βελονάκι με τη ψηφιακή, τη φωτογραφική και τη ζωγραφική τέχνη που σπούδασε στην ΑΣΚΤ της Αθήνας με δασκάλους το Γιάννη Ψυχοπαίδη και το Μάριο Σπηλιόπουλο, το Μανώλη Μπαμπούση και την Ερατώ Χατζησάββα.

Πλάθει με χαρακτηριστικά είδη της χλωρίδας της Πάρου από την οποία κατάγεται και όπου ζει και εργάζεται σήμερα κυκλαδικά ειδώλια. Φτιάχνει με το σμιλεμένο σε Παριανό μάρμαρο άγαλμα της Νίκης της Σαμοθράκης, το αποτυπωμένο πάνω στo Πάριο Χρονικό, εξπρεσιονιστικές φιγούρες.
Διαρρηγνύει έτσι την εικονική πραγματικότητα με την καλλιτεχνική πράξη που πηγάζει μέσα από τη ζωή και τη συλλογική της μνήμη.
 
Η ιστορικός τέχνης Λήδα Καζαντζάκη γράφει μεταξύ άλλων: «Οι εικόνες της ενσωματώνουν διαφορετικά ιδιώματα της σύγχρονης τέχνης, τον ντανταϊσμό, το σουρεαλισμό, τον αφηρημένο εξπρεσιονισμό, το νέο ρεαλισμό αλλά και τις δυνατότητες των νέων τεχνολογιών. Φτιάχνονται επιπλέον με την κλασσική σταυροβελονιά και με το βελονάκι, με έναν χρωστήρα συνειρμικό και αυθόρμητο αλλά και με ψηφιακά τυπώματα. Μιλούν και με την άμεση εικαστική γλώσσα των εξωστρεφών, επιθετικών μορφών του μοντέρνου και με την έμμεση και αισθαντική γλώσσα του εσωστρεφών, φυσικών μοτίβων του λαϊκού κεντήματος που τολμά να αναδείξει.

Αποκαλύπτουν στο θεατή τους μέσα από την αντιπαράθεση της λιτής αισθητικής του αυθεντικού και του χυδαίου στόμφου της μίμησης, τη βεβιασμένη και άναρχη ισοπέδωση του παρελθόντος και του παρόντος μας.»
 
Η Δήμητρα Χανιώτη γεννήθηκε στην Πάρο το 1977. Σπούδασε στην Α.Σ.Κ.Τ. Αθήνας με δάσκαλο τον Γ. Ψυχοπαίδη από το 1998 έως το 2004 καθώς και στο εργαστήριο φωτογραφίας με τον Μ. Μπαμπούση από το 2001-2004. Παρακολούθησε μαθήματα επεξεργασίας βίντεο και εικόνας με την Ε. Χατζησάββα από το 2001 έως το 2004. Ανέλαβε ως Καλλιτεχνική Διευθύντρια και δίδαξε στο Εικαστικό Εργαστήρι του Δήμου Πάρου από το 2002 έως 2006 (Δίκτυο Εικαστικών Εργαστηρίων Υπουργείου Πολιτισμού). Το 2005 διορίστηκε στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση και διδάσκει το μάθημα των Εικαστικών. Παρακολούθησε το Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα «Αγωγή και Πολιτισμός» του Χαροκοπείου Πανεπιστημίου από το 2009 έως 2012. Συμμετείχε σε πολλές ομαδικές εκθέσεις τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό. Έργα της βρίσκονται σε ιδιωτικές συλλογές στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Στον Τεχνοχώρο παρουσιάζει την πρώτη ατομική της έκθεση.
 
Εγκαίνια Έκθεσης: Τρίτη 29 Απριλίου 2014, 20:00
 
Διάρκεια Έκθεσης: 24 Απριλίου 24 Μαΐου 2014
Ημέρες και ώρες λειτουργίας:
Τρίτη, Πέμπτη, Παρασκευή: 11:00 14:30 & 17:30 20:30
Τετάρτη, Σάββατο: 11:00 16:00
Κυριακή, Δευτέρα: Ανοικτά κατόπιν τηλεφωνικού ραντεβού
 
Αίθουσα τέχνης Τεχνοχώρος
Λεμπέση 4 & Μακρυγιάννη, Αθήνα | metro Ακρόπολη
Τηλέφωνο 211 182 38 18
info@technohoros.org
———————

Η Δήμητρα Χανιώτη γεννήθηκε το 1977 στην Πάρο.

Σπουδές
2012 Αποφοίτησε από το Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα «Αγωγή και Πολιτισμός» του Χαροκοπείου Πανεπιστημίου.
2005 Διορίζεται και διδάσκει στη Δευτεροβάθμια και Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση.
2004 Αποφοίτησε από την Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών Αθήνας.
2002 Αναλαμβάνει ως Διευθύντρια του Εικαστικού Εργαστηρίου Δήμου Πάρου (Δίκτυο Εικαστικών Εργαστηρίων ΥΠ.ΠO).
2001-2004 Παρακολούθησε μαθήματα επεξεργασίας βίντεο και εικόνας (πολυμέσα) με την Ε. Χατζησάββα
2001-2004 Παρακολούθησε τριετή κύκλο μαθημάτων φωτογραφίας με δάσκαλο τον Μ.Μπαμπούση.
1998 Eισήχθη στη Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών Αθήνας στο εργαστήριο του Γ.Ψυχοπαίδη. (στο εργαστήριο επίσης είναι Μ. Σπηλιόπουλος, Γ. Σκαλτάς, Ε. Χατζησάββα)
1998 Aποφοίτησε από το Δημόσιο ΙΕΚ Χαλανδρίου στην ειδικότητα «Marketing».
 
Διακρίσεις
2004 Υποτροφία Εrasmus στο Middlesex University, Λονδίνο.
2003 2ο Πανελλήνιο βραβείο Video Ίδρυμα ΔΕΣΤΕ, «Επικοινωνία», Cosmote.
2002 Έπαινος Εργαστηρίου Ζ για το έτος 2002-2003.
 
Εκπαιδευτικά προγράμματα
2002 Διδάσκει στην εκπαιδευτική δράση Παιχνίδια Πολιτισμού, Υπουργείο Πολιτισμού.
2006 Διδάσκει στην εκπαιδευτική δράση Ματίς-Πικάσο, Μέγαρο Μουσικής σε συνεργασία με το Ίδρυμα Pompidou.
 
Ομαδικές εκθέσεις
2013 Ζωγραφική, «Ο θεός να το κάμει sketch», Ο Καβάφης και η πόλη, Εκδόσεις Γαβριηλίδη, Αθήνα.
2013 Ζωγραφκή, «Dostluk-Φιλία», Ελληνοτουρκική φιλία, Κέντρο Τεχνών Δήμου Αθηναίων, Γκαλερί Τεχνοχώρος, Αθήνα.
2012 Ζωγραφική, «Επέτειος Χαροκόπειου Πανεπιστημίου», Χαροκόπειο Πανεπιστήμιο, Καλλιθέα.
2011 Ζωγραφική, «Έκθεση Παριανών Καλλιτεχνών», Φιλολογικός σύλλογος Παρνασσός, Πλατεία καρίτσης, Αθήνα.
2010 Ζωγραφική-Βίντεο, Σινεφίλ, Ίδρυμα Μιχάλη Κακογιάννη, Αθήνα.
2010 Ζωγραφική, Η ανθρώπινη μορφή στην τέχνη, Εικαστικό Επιμελητήριο Τεχνών Ελλάδας, Τεχνόπολη, Γκάζι.
2009 Ζωγραφική, Αντισταθείτε, Εκθεση Ζωγραφικής της UNICEF, Τεχνόπολις, Γκάζι.
2007 Φωτογραφία, «Συν… ουσίες», Εικαστικός κύκλος, Αθήνα.
2006 Ψηφιακή φωτογραφία-βίντεο, 4+1 καθηγητές του Εικαστικού Εργαστηρίου εκθέτουν, 1ο Δημοτικό Πάρου.
2006 Βιντεοπροβολή, Φεστιβάλ βίντεο, intro out, Θεσσαλονίκη.
2006 Φωτογραφία, ΕρωτικάΠάρος 2006, Αίθουσες Τέχνης Επίπεδα και Ξενοδοχείο Minois Village, Πάρος.
2005 Βιντεοπροβολή, Μπιενάλε Βαλκανίων, Λιουμπιάνα, Σλοβενία.
2005 Ζωγραφική, Οινοποιείο Μωραϊτη, Νάουσα, Πάρος.
2005 Ζωγραφική, Παρίου φωτός αντίδωρον, Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, Βρυξέλλες.
2005 Έκθεση Αποφοίτων 2004, Εργοστάσιο, Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών.
2005 Βιντεοεγκατάσταση, Φεστιβάλ Βίντεο, Εργοστάσιο, Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών.
2005 Φωτογραφία, Photosynkyria 2005, Μουσείο Φωτογραφίας, Θεσ/νίκη.
2003 Ψηφιακή Φωτογραφία, Less is More, Millefiori Artspace, Kολωνάκι.
2004 Βιντεοπροβολή, Αυστηρώς κατάλληλον, Βυζαντινό Μουσείο, Αθήνα.
2004 Βιντεοεγκατάσταση, Middlesex University, Old Truman Brewery, Bricklane, London.
2004 Βιντεοεγκατάσταση, Αφιέρωμα στον Κωστή Παλαμά, Πνευματικό κέντρο Δήμου Αθηναίων.
2004 Ζωγραφική, Παριανοί Καλλιτέχνες, Μέγαρο Μελίνα Μερκούρη, Θησείο, Αθήνα.
2003 Ζωγραφική, Νέοι Έλληνες Καλλιτέχνες, Χάνκο, Φιλανδία.
2003 Ζωγραφική, Γκαλερί Μεταξάς, Νάουσα, Πάρος.
2003 Ζωγραφική, Μπούρτζι, Κάρυστος.
2002 Βιντεοπροβολή, Ίδρυμα ΔΕΣΤΕ, «Επικοινωνία» (Διαγωνισμός Cosmote) – 2ο βραβείο video, Αθήνα.
2002 Ζωγραφική, Δ.Ε.Π.Α.Π, Πολιτιστικό Κέντρο Πειραιά.
2002 Ζωγραφική, Aegean Center for the Fine Arts,Παροικία-Πάρος.
2002 Ζωγραφική, Εμπειρίκιο Γυμνάσιο Χώρας, ʼνδρος.
2002 Γραφιστική, Gallery 3 Κολωνάκι Αθήνα.
2001 Ζωγραφική, «Ζωγραφίζοντας το ΕΥΡΩ», Ζάππειο Μέγαρο, Αθήνα.
2001 Ζωγραφική, Παλαιό Δημοτικό Σχολείο, Νάουσα, Πάρος.
 
Η δημιουργία ως πράξη αυτογνωσίας
Το εικαστικό σύμπαν της Δήμητρας Χανιώτη συντίθεται με στοιχεία και υλικά ετερόκλητα. Αντλείται από την γλυπτική της κυκλαδικής τέχνης και τα κεντήματα των γιαγιάδων μας, από την εικονογραφία του μοντέρνου και του πραγματικού που σήμερα βιώνουμε.
 
Εντάσσει την αρχαϊκή θεότητα, τη Γοργώ -Μέδουσα, που πέτρωνε με το βλέμμα της τους εχθρούς, ή «Το Κορίτσι με τα περιστέρια», την ανάγλυφη στήλη από τα τέλη του 5ου αιώνα π.Χ, με το πράσινο σήμα κατατεθέν του σωσιβίου στα πλοία της γραμμής.
 
Δείχνει τη Νίκη της Σαμοθράκης πάνω στο «Πάριο Χρονικό» και στη σκιά της τη Νίκη του Παριανού γλύπτη Περαντινού. Πλάθει σε άλλο έργο τα φτερά της σύγχρονης αυτής Νίκης με τους γεωλογικούς χάρτες των αρχαίων λατομείων του μαρμάρου και αποτελούν ένα λάιτμοτίβ της δημιουργίας της. Την περιστοιχίζει με πολυάριθμες άδειες βάσεις που υποδηλώνουν την κλοπή του συνονόματου περίφημου αγάλματος της αρχαιότητας που σμιλεύτηκε πάνω σε παριανό μάρμαρο.
 
Δημιουργεί ένα Κυκλαδικό Ειδώλιο με το ιδιαίτερα φίνο και ιδιαίτερα ανθεκτικό φυτό της Πάρου, τον Κουφάρδικα.
 
Φτιάχνει το εμβληματικό έργο που ονομάτισε και την πρώτη της ατομική της έκθεση «Ο τρώσας και ιάσεται»(αυτός που προξένησε την πληγή θα τη γιατρέψει) ως μια κλεψύδρα πάνω στο σήμα του σωσιβίου αποτελούμενη από μια ανάποδη ημιτελή οικοδομή στην κορυφή της οποίας έχει τοποθετηθεί το παιδικά πλασμένο στα ανθρώπινα μέτρα σπιτάκι.
 
Συνδέει διάφανες, εκρηκτικές πινελιές και την ελαφρότητα της δαντέλας, με τη σκληρότητα των ικριωμάτων της σύγχρονης οικοδομής, των ορθογωνισμένων όγκων της και των παραπετασμάτων από λαμαρίνα που περιβάλλουν τη ρυθμική μορφή της Ακρόπολης.
 
Κεντάει με κόκκινες κλωστές που βγαίνουν από το καλάθι της κλασσικής φιγούρας της Αριάδνης πάνω σε ένα κολλάζ από χαρτί μελιμετρέ, αποκόμματα εφημερίδων και τυποποιημένα σχέδια κεντήματος, το κόκκινο χαλί των πολιτικών και τεχνοκρατών. Είναι ένα μικρό πλαίσιο μέσα από το οποίο προβάλλεται η στερεότυπη φωτογραφία των κουστουμαρισμένων φιγούρων των κρατούντων τον κόσμο σε ηχηρή αντίθεση με το χάος που υπάρχει γύρω τους.
 
Οι εικόνες της ενσωματώνουν διαφορετικά ιδιώματα της σύγχρονης τέχνης, τον ντανταϊσμό, το σουρεαλισμό, τον αφηρημένο εξπρεσιονισμό, το νέο ρεαλισμό αλλά και τις δυνατότητες των νέων τεχνολογιών. Φτιάχνονται επιπλέον με την κλασσική σταυροβελονιά και με το βελονάκι, με έναν χρωστήρα συνειρμικό και αυθόρμητο αλλά και με ψηφιακά τυπώματα.
 
Μιλούν και με την άμεση εικαστική γλώσσα των εξωστρεφών, επιθετικών μορφών του μοντέρνου και με την έμμεση και αισθαντική γλώσσα του εσωστρεφών, φυσικών μοτίβων του λαϊκού κεντήματος που τολμά να αναδείξει.
 
Αποκαλύπτουν στο θεατή τους μέσα από την αντιπαράθεση της λιτής αισθητικής του αυθεντικού και του χυδαίου στόμφου της μίμησης, τη βεβιασμένη και άναρχη ισοπέδωση του παρελθόντος και του παρόντος μας. Διαρρηγνύουν την εικονική πραγματικότητα με την καλλιτεχνική πράξη που πηγάζει μέσα από την ίδια τη ζωή και τη συλλογική της μνήμη.
Λήδα Καζαντζάκη