"Animation Video Art & Experimental Zone"

Καλύτερη Πειραματική Ταινία 2010:
“Εμπειρικά Δεδομένα” του Γιώργου Δρίβα (34')

Σύνοψη: “Εμπειρικά Δεδομένα είναι δεδομένα που παράγονται μέσω πειράματος ή παρατήρησης”, Αμερικανικό Λεξικό της Αγγλικής Γλώσσας.

Το Empirical Data είναι ένα πειραματικο έργο που πραγματεύεται τη σχέση ενός ατόμου με ένα περιβάλλον κατά κάποιο τρόπο «ξένο» και συχνά εχθρικό. Το σενάριο προέρχεται από την προσωπική εμπειρία του ηθοποιού γεωργιανής καταγωγής, Δαβίδ Μαλτέζε, ο οποίος ζει και εργάζεται σήμερα στην Ελλάδα. Το φίλμ αναπαριστά μυθοπλαστικά, την άφιξη του ως μετανάστη στην Ελλάδα, και την πορεία του από την είσοδο στη χώρα μέχρι τη στροφή του προς τη δραματουργία, η οποία αργότερα τον οδήγησε στην επαγγελματική του αναγνώριση και την παράλληλη «ένταξή» του στη νεολληνική κοινωνία. Ο πρωταγωνιστικός ρόλος ερμηνεύεται από τον ίδιο.

Σκηνοθεσία-Σενάριο: Γιώργος Δρίβας
Πρωταγωνιστεί: David Malteze
Ήχος: Σπύρος Αραβοσιτάς
Casting: Βιολέτα Ευσταθίου
Εταιρεία Παραγωγής: Blonde Audiovisual Productions σε συμπαραγωγη με το Εθνικο Μουσειο Συγχρονης Τεχνης (ΕΜΣΤ), Αθηνα.

—————————

Καλύτερο VideoArt 2010:
“Sagittarius” της GM Touliatou (4')

Σύνοψη:
Ιδωμένο μέσα από ένα monitor, ένα πρόσωπο αντανακλάται και ταυτόχρονα αντανακλά ενότητα. Η ελάχιστη κίνησή του είναι αυτή που θα συγκρατήσει τη μεγαλύτερη ενότητα – δεν πρόκειται για κάτι άλλο από αυτό που οι Descartes και Le Brun αποκαλούν “θαυμασμό”. Η αναφορά αυτή αποκαλύπτεται στα ζωγραφικά πορτρέτα του 16ου αι. Η κίνηση ωστόσο είναι το στοιχείο εκείνο ή καλύτερα, ο τρόπος για να φανερωθούν απομονώσεις και παρορμήσεις στις σειρές (sequences) έντασης που εκφράζονται από το πρόσωπο – και δεν πρόκειται για κάτι άλλο από αυτό που ο Deleuze ονομάζει “επιθυμία”.

Υπάρχουν δύο ειδών απορίες που μπορούν να δημιουργηθούν μπροστά σε ένα πρόσωπο, ανάλογες προς τις συνθήκες μέσα από τις οποίες παρουσιάζεται: “Τι σκέφτεται;” και “Τι πρόβλημα υπάρχει / Τι αισθάνεται”. Ανάμεσα στους δύο αυτούς πόλους μπορεί να αιωρηθεί οποιαδήποτε άλλη απορία. Και δεν είναι ακριβές να σκεφτούμε ότι γύρω από τον πρώτο πόλο συγκεντρώνονται ευγενικά συναισθήματα ενώ γύρω από τον δεύτερο σκοτεινά πάθη. Το πνευματικό είναι πάντα απρόβλεπτο, και ποτέ δεν μπορούμε να είμαστε απόλυτα σίγουροι για το συναίσθημα κάτω από την ένταση που ένα πρόσωπο εκφράζει.

Τι χαρακτηρίζει ένα ανήσυχο πρόσωπο; Το διαρκές σπάσιμο των ορίων του χώρου μέσα στον οποίο αυτό υπάρχει και κινείται, για δικό του λογαριασμό, χωρίς να ξεχνάει κανείς το οξύμωρον, πως ο θρίαμβος ενός προσώπου είναι ότι δεν αλληλεπιδρά με τον χώρο: Όταν βλέπουμε ένα απομονωμένο πρόσωπο δεν παρατηρούμε τον χώρο, η αίσθηση του χώρου μας εγκαταλείπει, μιας άλλης τάξης διάσταση ανοίγει μπροστά μας.

Παράλληλα λειτουργεί και το χρώμα. Το φως δεν έχει να κάνει με το σκοτάδι αλλά με την διαφάνεια, το λευκό (και όχι το μαύρο όπως θα σκεφτόταν κανείς βιαστικά). Βρισκόμαστε κοντά σε αυτό που παρατηρεί ο Goethe, “ανάμεσα στη διαφάνεια και την λευκή αδιαφάνεια, υπάρχουν αναρίθμητοι βαθμοί συννεφιάς”. Και δεν πρόκειται για μια παρωδία του Ιμπρεσιονισμού, αλλά για μια δημιουργία ποιοτήτων μέσα από αντίθετες αρχές από εκείνες που κλασσικά, οριζόντια και επαγωγικά, τις διέπουν.

Σκηνοθεσία-Σενάριο-Παραγωγή: GM Touliatou
Εμφάνιση: Andriana Tot

————————————-

Καλύτερο Animation 2008:
“Το Ποντικάκι που ήθελε να αγγίξει ένα Αστεράκι” των Παναγιώτη Ράππα και ʼγγελου Ρουβά (26')

Σύνοψη: Μια φορά και ένα καιρό ζούσε ένα ποντικάκι που κάθε φορά που κοιτούσε ψηλά στον ουρανό τα αστέρια δεν του έφτανε μόνο να τα μετράει αλλά ήθελε και να τα αγγίξει. Όσο ο παππούς του προσπαθούσε να του εξηγήσει ότι αυτό ήταν αδύνατο, τόσο μεγάλωνε μέσα του η επιθυμία να πραγματοποιήσει το όνειρό του. Ώσπου μια νύχτα, λίγο πριν τα Χριστούγεννα…

Σενάριο: Ευγένιος Τριβιζάς
Σκηνοθεσία: Παναγιώτης Ράππας και ʼγγελος Ρουβάς
Με τις Φωνές: Χρήστος Τζαμαργιάς
                     Κώστας Τριανταφυλλόπουλος
                     Γιώργος Ανδρεσάκης
                     Ματίνα Ντούσκου
                     Δημήτρης Βέργαδος
Καλλιτεχνική Διεύθυνση: Νάσσος Βακάλης
                                    Κώστας Δέμης
                                    Παναγιώτης Ράππας
                                    ʼγγελος Ρούβας
                                    Θανάσης Τσίτσικας
Παραγωγή: Παναγιώτης Ράππας

————————–

Καλύτερο VideoArt 2008:
“Syeahskate 4: Aρρώστια” του Νίκου Κούρου (33')

Σύνοψη: Τα έτη 2006-2008 αποδείχτηκαν μακάβρια για το σύνολο μιας ανορθόδοξης κοινότητας ελεγιασμένης απο το ημίφως, ονόματι SYEAHSKATE. 8 άμεσες επισκέψεις στο νοσοκομείο, 3 χειρουργεία, 4 εσωτερικές βίδες και πάνω απο 50 ράμματα, ειναι ο απολογισμός των τραυματισμών, κατα την διάρκεια των γυρισμάτων του 4ου οπτικού συνουσιασμού της μεγαλύτερης ομάδας stunt inline skating στην Ελλάδα. Παρακολουθήστε rollerblading stunts από 33 μέλη της SYEAHSKATE, σε πολλές πόλεις της Ελλάδας και της Ευρώπης, σε ένα φίλμ που διακρίθηκε απο την παγκόσμια inline skating κοινότητα, ως ενα απο τα καλύτερα action sports films των τελευταίων χρόνων, κυρίως λόγω της πρωτότυπης δομής και κινηματογράφισης του.

Σκηνοθεσία-Παραγωγή: Νίκος Κούρος
Skaters: Aντρέας Τσαμτσούρης, John Stavropoulos, Mπογός Καπαματζιάν, Νικόλας Cornford, Πάνος Βουτεράκος, Φάνης Μανταίος, Robert Σαραντούλιας, Νίκος Αναστασιάδης, Οδυσσέας Σελεματζίδης, Δημήτρης Κυριατζάκης
Κινηματογράφηση-Μοντάζ-Εφέ: Νίκος Κούρος και SYEAHSKATE

—————————–

Καλύτερο Animation 2011:
“Το Χωριό” του Στέλιου Πολυχρονάκη (15')

Σύνοψη: Ένας γιατρός καλείται εσπευσμένα στο χωριό για να προσφέρει τις υπηρεσίες του. Θα φτάσει εκεί μετά από ένα μακρύ και δύσκολο ταξίδι για να βρει το χωριό εγκαταλειμμένο.

Σενάριο-Σκηνοθεσία-Animation-Παραγωγή: Στέλιος Πολυχρονάκης
Διευθ. Φωτογραφίας: Δημήτρης Χωριανόπουλος
Μουσική: Γιάννης Ψαρουδάκης
Ήχος: Στέλιος Κουπετώρης
Κατασκευή Κούκλας: Mackinnon and Saunders.

——————————

Καλύτερο VideoArt 2011:
“Καθρέφτες” της Δήμητρας Εγγλέζου (3')

Σύνοψη:
Οι Καθρέφτες είναι ένα βίντεο με κινούμενα γραφικά που απεικονίζει την ενέργεια της κίνησης, του ήχου, της αρμονίας, του χώρου και της βαρύτητας. Οι Καθρέφτες σε οδηγούν μέσα από ένα ταξίδι, όπου ακούς και δέχεσαι τα αισθήματά σου. Τελικά, οι Καθρέφτες είναι μια πύλη για έναν άλλο κόσμο. Είναι μια μεταφορά για τους πιθανούς φανταστικούς κόσμους.

Σκηνοθεσία-Παραγωγή: Δήμητρα Εγγλέζου

——————————–

Καλύτερη Πειραματική Ταινία 2011:
“Υπνοβάτης” του Jim Zoga (20')

Σύνοψη: Μια πιανίστρια παιζει τις τελευτεαιες νότες της ζωής της, νότες  μιας μελωδίας που σημαδεύει την αρχή ή το τελος, μιας μελωδιας που σημαδεύει τα όνειρα ενος παιδιού σε ενα μόνιμο παιχνίδι με το χρόνο. Μια επιστροφή σε ένα σπίτι γεμάτο μνήμες, που θα οδηγήσει στο όνειρο η τον εφιάλτη, στο παρελθόν η το σήμερα.

Τι συμβαίνει όταν ξεπεραστεί η λεπτή γραμμή μεταξύ του ονείρου και της πραγματικότητας?  Μια αλήθεια ενός κόσμου εντυπώσεων και όχι γεγονότων.

Ένα παιδί που βιώνει ενα διαμελισμένο και αναπαντητο αίνιγμα χωρίς αρχή μεση και τέλος, γίνεται θεατής σε ένα ονειρικό ταξιδι και πρωταγωνιστής σε μία αβέβαιη πραγματικότητα ενος κόσμου συναισθημάτων, ήχων και εικόνων. 

Πόσες φόρες  μπορεί κάποιος να ξυπνήσει μέσα στο  ίδιο του το όνειρο?

Μπορεί ένας υπνοβάτης να λυτρωθεί να απο την ίδια του την πραγματικότητα? Ισως ποτέ.

Σκηνοθεσία: Δημήτρης Ζόγκας
Μουσική Σύνθεση: Έλενα Παυλέα
Σενάριο: Δημήτρης Ζόγκας, Έλενα Παυλέα, Ανδριάνα Σαπρίκη
Ηθοποιοί: ʼγης Εμμανουήλ, Βάλια Παπαλαμπροπούλου, Ορφέας Καλαφάτης-Κοροτζής
Μουσικοί: Τσέλλο-Δημήτρης Παπαδόπουλος, Σοπράνο-Νίνα Κάσσις, Πιάνο-Έλενα Παυλέα
Ποίηση: Βιολέττα Μαράντου
Ενδυματολόγος: Κλέον Μανουσέλης-Φυσέκης
Μετάφραση: Τατιάνα Μουτσουρούφη

—————————————–

Καλύτερο VideoArt 2012:
“Σκέψου, Διέγραψε, Κινήσου” της Μαρίας Κατσιπατάκη (4')

Σύνοψη: Μια αλληγορική ταινία για την κίνηση του Ανθρώπου μέσα στο σύμπαν. Την σπειροειδή κίνηση για την αναπόφευκτη συνάντηση του με τον εαυτό του, ως την τελική απόδραση – εξαγνισμό. Μία χορογραφία εμπνευσμένη από την σύγχρονη κοινωνία με αισιόδοξα μηνύματα για τον ίδιο τον ʼνθρωπο ως οντότητα.

Σκηνοθεσία-Χορογραφία: Μαρία Κατσιπατάκη
Performer:
Γιάννης Πολύζος
Διεύ/νση Φωτογραφίας:
Σπύρος Παγώνης
Make up Special Effects and Hair: Έλενα Κουφάκη, Σπυριδούλα Γιαννοπούλου 

Steadicam: Τίμος Κορονετόπουλος
Μοντέρ: Αρτέμης Βιγλιάρης
Σχεδιασμός Ήχου: Κυριάκος Σπύρου
Σχεδιασμός Γραφικών: Χριστίνα Γιακουμέλου
Σχεδιασμός Ιστοσελίδας: Γιώργος Ματσιώτας

Εμπνευσμένο απο το ‘Αληθινή Επανάσταση’ του Jiddu Krishnamurti

———————————–

Καλύτερη Πειραματική Ταινία 2012:
“Ενοράσεις” της Ζακλίν Λέντζου (11')

Σύνοψη: Το πόνημα «Ενοράσεις» κατηγοριοποιείται ως κινηματογραφικο ποιήμα, cine-poem, ορολογία που πηγάζει από την παράδοση αβαντ-γκαρντ. Χρώμα, φως, φιλμική υφή και ποικίλες εικόνες συντονίζονται και χορογραφούνται για να υποστηρίξουν τις αληθινές αφηγήσεις ενός παιδιού, μιας ηλικιωμένης γυναίκας, και ενός τυφλού. Εξετάζοντας λόγια ανθρώπων σε απολύτως διαφορετικό επίπεδο οπτικών ερεθισμάτων, εξερευνάται η δύναμη της όρασης ή η έλλειψη αυτής, πάντα σε αφαιρετικό τόνο.

ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: JACQUELINE LENTZOU
ΠΑΡΑΓΩΓΗ:
MAARIA SAYED
ΠΟΙΗΣΗ: ΑΝΔΡΕΑΣ ΕΜΠΕΙΡΙΚΟΣ
ΜΟΥΣΙΚΗ: ΜΑΝΟΣ ΧΑΤΖΙΔΑΚΙΣ

—————————-

Καλύτερο VideoArt 2009:
“2755 Μίλια” της Τζάνις Ραφαηλίδου (15')

Σύνοψη: 2755 μίλια, η απόσταση μεταξύ Πακιστάν και Ελλάδας. Ένα πειραματικό ντοκιμαντέρ για τους οικονομικούς μετανάστες και τις κοινότητές τους στα περιφέρεια μιας Ευρωπαικής πόλης, της Αθήνας.

Σκηνοθεσία-Παραγωγή: Τζάνις Ραφαηλίδου
Συμμετέχουν:
Sohail Azhar, Amanat Ali, Tahir Rasul, M.Asim, Afzal, Amir Zad, Fakhar, Rashid, Sajid, Gulshan
Mουσική: Ηλίας Βαμβακούσης
Μετάφραση: Saba Bahareen Mansur, Αθηνά Ραφαηλίδη
Με την Υποστήριξη: University of Leeds, School of Fine Art, History of Art & Cultural Studies

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

€3
Αρχεία:

Σύνδεσμοι:


ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

“,